به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، آرونداتی روی، نویسنده نامدار هندی و برندۀ جایزۀ بوکر، در پایان نشستی برای معرفی کتاب تازه‌اش در دهلی نو، با ایراد سخنانی تند و صریح، حملۀ امریکا و رژیم صهیونیستی به ایران را به‌شدت محکوم کرد و آن را ادامه همان الگوی خشونت و ویرانگری در غزه دانست.
به گزارش ایندیَن اکسپرس، این نویسنده و کنشگر شناخته‌شده هندی که از مهم‌ترین صداهای ادبی و سیاسی معاصر هند به شمار می‌رود، در سخنانی کوبنده گفت: «ایران غزه نیست. صحنۀ این جنگ جدید می‌تواند چنان گسترش پیدا کند که سراسر جهان را در بر بگیرد.»
آرونداتی روی: حمله به ایران، ادامۀ همان جنایت در غزه است
روی در این سخنرانی با اشاره به حمله امریکا و اسرائیل علیه ایران، تأکید کرد که این جنگ را نمی‌توان جدا از آنچه در غزه رخ داده، تحلیل کرد.
او گفت: «این حمله، ادامۀ همان نسل‌کشی امریکا و اسرائیل در غزه است. همان نسل‌کشان همیشگی‌اند با همان دفترچۀ راهنمای همیشگی؛ کشتن زنان و کودکان، بمباران بیمارستان‌ها، ویران کردن شهرها با بمباران فرشی، و بعد بازی کردن نقش قربانی.»
این نویسنده سرشناس هندی با لحنی هشدارآمیز تصریح کرد که جنگ علیه ایران می‌تواند ابعادی بسیار فراتر از غزه پیدا کند و کل منطقه و حتی جهان را درگیر سازد.
هشدار درباره فاجعۀ هسته‌ای و فروپاشی اقتصادی
آرونداتی روی در بخش مهمی از سخنان خود نسبت به پیامدهای جنگ علیه ایران هشدار داد و گفت: «ما بر آستانۀ فاجعۀ هسته‌ای و فروپاشی اقتصادی ایستاده‌ایم.»
وی با اشاره به سابقۀ تاریخی امریکا در بمباران هیروشیما و ناگازاکی افزود: «همان کشوری که هیروشیما و ناگازاکی را بمباران کرد، ممکن است خود را برای بمباران یکی از کهن‌ترین تمدن‌های جهان آماده کرده باشد.»
این اظهارات در حالی مطرح شده که تنش‌های منطقه‌ای و نگرانی‌ها نسبت به گسترش جنگ، به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های محافل سیاسی و رسانه‌ای جهان تبدیل شده است.
«من در کنار ایران ایستاده‌ام»
آرونداتی روی در صریح‌ترین بخش سخنان خود، موضع شخصی‌اش را آشکارا اعلام کرد و گفت: «بگذارید روشن و صریح بگویم: من در کنار ایران ایستاده‌ام. بی‌هیچ ابهامی.»
او در ادامه تأکید کرد که هر رژیمی که نیازمند تغییر است، باید به دست مردم خود تغییر کند، نه به‌دست قدرت‌های خارجی و امپریالیستی.
به گفته وی: «هر رژیمی که نیازمند تغییر است، از جمله رژیم امریکا، اسرائیل و خود ما، باید به دست مردم تغییر کند، نه به دست یک قدرت امپریالیستیِ فربه، دروغگو، متقلب، حریص، چپاولگرِ منابع و بمب‌افکن.»
انتقاد شدید از دولت هند: از این بزدلی شرمنده‌ام
آرونداتی روی در ادامه، دولت هند را نیز به‌شدت مورد انتقاد قرار داد و از سکوت و انفعال دهلی نو در برابر حمله به ایران ابراز شرم کرد.
او گفت: «ایران در برابر آن‌ها ایستاده است، اما هند سر به زیر انداخته و عقب کشیده است. من از این همه بزدلی و بی‌مایگیِ دولتمان شرمنده‌ام.»
روی در توصیف وضعیت کنونی هند افزود که این کشور زمانی با وجود فقر گسترده، از غرور، کرامت و شجاعت برخوردار بود، اما امروز با وجود ثروت بیشتر، بخش بزرگی از مردم همچنان فقیر و بیکارند و جامعه درگیر نفرت، دروغ و زهر سیاسی شده است.
حمله مستقیم به مودی و روابط دهلی‌نو با تل‌آویو و واشنگتن
این نویسنده و فعال سیاسی هندی، به‌طور ضمنی سیاست‌های نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، را نیز هدف قرار داد و پرسید:
چرا دولت هند در برابر ربایش و ترور رهبران کشورهای دیگر توسط امریکا سکوت می‌کند؟
سفر نخست‌وزیر هند به اسرائیل و دیدار با بنیامین نتانیاهو تنها چند روز پیش از حمله به ایران چه معنایی دارد؟
امضای توافق تجاری با امریکا پیش از غیرقانونی اعلام شدن تعرفه‌های ترامپ چه پیامی برای کشاورزان و صنعت نساجی هند دارد؟
او در ادامه با لحنی کنایه‌آمیز گفت: «حالا به ما اجازه داده می‌شود از روسیه نفت بخریم. دیگر برای چه کارهایی باید اجازه بگیریم؟»
افشای رفتار تحقیرآمیز با کارگران هندی در اسرائیل
آرونداتی روی همچنین از تصمیم دولت هند برای اعزام کارگران فقیر هندی به اسرائیل در اوج جنگ غزه انتقاد کرد و گفت دهلی نو در بحبوحۀ نسل‌کشی در غزه، هزاران کارگر هندی را برای جایگزینی کارگران فلسطینی اخراج‌شده به اسرائیل فرستاد.
وی افزود اکنون گزارش‌هایی منتشر شده که این کارگران در زمان حملات، حتی اجازه ورود به پناهگاه‌ها را نیز ندارند؛ مسئله‌ای که از نگاه او نمادی از تحقیر و بی‌اعتباری جایگاه کنونی هند در مناسبات بین‌المللی است.
توصیف تند از وضعیت هند در نظم جهانی
آرونداتی روی در پایان، با استفاده از عباراتی بسیار تند، جایگاه امروز هند را در برابر امریکا و نظام سلطه به باد انتقاد گرفت و گفت تعبیری که زمانی در ادبیات سیاسی چپ درباره برخی دولت‌ها به کار می‌رفت، امروز به‌زعم او به‌طور کامل بر وضعیت هند منطبق است.
او همچنین از سینمای تجاری و فضای فرهنگی مسموم در هند انتقاد کرد و گفت که قهرمان‌سازی‌های پوچ و خشونت‌محور در فیلم‌ها، جامعه را به سمت عادی‌سازی خشونت، خون‌ریزی و تهی‌شدن از کرامت انسانی سوق داده است.
