به گزارش خبرنگار آژانس خبری صدای پامیر، در ولایت بدخشان، قالیبافی به یکی از معدود گزینههای شغلی برای زنان و دختران تبدیل شده است. در حالی که نبود بازار مناسب و کمبود امکانات فنی چالشهای بزرگی را برای آنان ایجاد کرده، اما امید به بهبود وضعیت و حمایتهای محلی، روزنهای از امید را در دل بافندگان گشوده است.
صنعت قالیبافی در ولایت بدخشان، بهویژه در شهر فیضآباد و چند ولسوالی اطراف، در حال تجربهی رشد تازهای است. در گزارشی که خبرگزاری طلوع ارائه کرده؛ سه کارگاه فعال قالیبافی که توسط سرمایهگذاران محلی راهاندازی شدهاند، زمینه آموزش و اشتغال را برای بیش از ۱۵۰ زن و دختر، بهویژه افراد محروم از آموزش، فراهم کردهاند.
این صنعت دستی، که روزگاری از ارکان فرهنگ محلی بهشمار میرفت، اکنون به فرصتی اقتصادی برای زنان تبدیل شده است.
لطیفه، یکی از بافندگان در ولسوالی خاش، در مصاحبه با خبرنگار محلی آژانس خبری صدای پامیر میگوید: «قالیبافی به ما امید داده است. هرچند در خانه هستیم، اما استقلال مالی پیدا کردهایم.»
با وجود این پیشرفت، نبود بازار فروش مشخص، نبود مراکز شستوشو و پروسس قالی، و هزینه بالای انتقال قالیها به ولایتهایی مانند کندز یا کابل، از مشکلات جدی بافندگان است. بسیاری از زنان مجبورند محصولاتشان را با قیمت پایین به دلالان محلی بفروشند.
ریاست صنعت و تجارت بدخشان اعلام کرده که کار روی ایجاد پارک صنعتی مخصوص بانوان و مراکز بازاریابی برای تولیدات دستی زنان در حال انجام است. مسئولان میگویند با تکمیل این برنامهها، ظرفیت تولید و درآمد بافندگان چند برابر خواهد شد.
قالیبافی در بدخشان، با تمام چالشها و کمبودها، به یکی از مهمترین منابع درآمد برای زنان تبدیل شده است. در حالی که سرمایهگذاری در بازاریابی، آموزش و تأسیس مراکز پشتیبان میتواند این صنعت را به مرحلهای بالاتر برساند، تداوم حمایت نهادهای دولتی و نهادهای غیردولتی شرط کلیدی موفقیت و بقای این هنر سنتی در بدخشان خواهد بود.













