به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، محمد اسحاقدار، وزیر امور خارجه پاکستان، در جلسه مجلس نمایندگان این کشور با انتقاد از رویکرد گذشته اسلامآباد نسبت به طالبان، اذعان کرده است که حمایت و شتاب بیش از حد پاکستان در تعامل با طالبان پس از سال ۲۰۲۱ میلادی، پیامدهای منفی و پرهزینهای برای امنیت ملی این کشور در پی داشته است.
اسحاقدار در اظهارات خود گفت: «در آن زمان پاکستان بیش از حد پیشقدم شد. نمیخواهم کسی را سرزنش کنم، اما واقعیت این است که ما با شور و شتابی غیرضروری وارد صحنه شدیم و نتیجهاش چیزی جز دردسر نبود. آن فنجان چای، برای ما بهایی سنگین داشت.»
اشاره وزیر خارجه پاکستان به سفر فیض حمید، رئیس وقت سازمان استخبارات نظامی این کشور (آیاسآی)، به کابل است؛ سفری که تنها چند روز پس از تسلط طالبان بر افغانستان انجام شد. تصویری از او در هوتل سرینا کابل با فنجانی چای در دست، در آن زمان به نماد پیروزی و نفوذ دیپلماسی نظامی پاکستان در افغانستان بدل شده بود.
اسحاقدار اکنون میگوید که باز شدن مرزها پس از آن دیدار، زمینه بازگشت حدود ۴۵ هزار عضو تحریک طالبان پاکستانی (TTP) از افغانستان به پاکستان را فراهم کرد؛ گروهی که مسئول بسیاری از حملات مرگبار در مناطق سوات، وزیرستان و خیبرپختونخوا دانسته میشوند.
وی افزود: «طالبان پس از به قدرت رسیدن، دهها فرد خطرناک را که در گذشته علیه دولت پاکستان جنگیده بودند، از زندان آزاد کردند. امروز ما در وضعیتی بدتر از سال ۲۰۱۲ قرار داریم؛ حملات تروریستی رو به افزایش است و امنیت کشور بهطور جدی تهدید میشود.»
وزیر خارجه پاکستان همچنین اعتراف کرد که روابط اسلامآباد با طالبان به بنبست رسیده است و افزود: «نه ما میتوانیم همسایه خود را تغییر دهیم، و نه طالبان حاضرند سیاستهایشان را تعدیل کنند. از زمانی که این گروه در افغانستان مستقر شده، وضعیت امنیتی ما بدتر شده است.»
در مقابل، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، همواره اتهام حمایت از تحریک طالبان پاکستانی را رد کرده و گفته است: «خاک افغانستان علیه هیچ کشوری، از جمله پاکستان، استفاده نخواهد شد و مسئله تیتیپی موضوعی داخلی پاکستان است.»
اکنون به نظر میرسد اسلامآباد پس از دو دهه سیاست موسوم به «عمق استراتژیک» در افغانستان، با واقعیتی مواجه شده است که هزینهی آن فراتر از پیشبینیهاست؛ واقعیتی که نشان میدهد بازی طالبان برای پاکستان، بازیای بدون برنده بوده است.
