گزارش‌‌های تازه خبرنگاران محلی آژانس خبری صدای پامیر در ولایات کندز، تخار و بدخشان، نشان می‌دهد که در هفته‌های اخیر، شکایت‌ها از بدرفتاری و رفتارهای غیرمعیاری مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان در چند ولایت کشور، به‌ویژه این سه ولایت، افزایش چشم‌گیری پیدا کرده است.
یک باشنده ولایت کندز که به دلیل مشکلات امنیتی از گرفتن نام‌اش خودداری کرد، می‌گوید با آن‌که زنان حجاب اسلامی را مراعات می‌کنند، اما زمانی‌که برای برآورده کردن نیاز های خود از خانه بیرون می‌روند، از سوی محتسبین امر به معروف طالبان با خشونت روبه‌رو می‌شوند. او از تجربه خود به خبرنگار ما گفت:
“کودک من در آغوشم کمی نارامی کرد، من که خاموش‌اش کردم، چادر من کمی پائین افتاد، همان‌جا از موبایل فروشی چند محتسبین آمدند و به من گفتند که چرا؟ من همین قدر برای‌شان گفتم که کودک من گریه کرد، بالای‌شان بد خورد و با من رفتار بسیار بد کردند، خواستند که بالایم دست بالا کنند، دیگر مردم اجازه ندادند و بعداً برایم گفت که دیگر به این شکل در بازار و جاهای دیگر نبینم‌تان، من آمدم خانه و فکر می‌کنم، که مرا تا خانه تعقیب کرده بودند.”
همچنین خبرنگار محلی آژانس صدای پامیر در ولایت تخار، گزارش داده است که طی دو ماه اخیر دست‌کم ده شکایت رسمی از آزار، توهین و برخورد نادرست مأموران این اداره ثبت شده است. به گفتۀ این منابع، آمار حقیقی این موارد بسیار بیشتر است، زیرا بسیاری از زنان و دختران از ترس پیامدهای احتمالی حاضر به شکایت رسمی نیستند.
یک دختر ساکن فیض‌آباد به خبرنگار «صدای پامیر» در ولایت بدخشان گفت که دو بار توسط مأموران امر به معروف در سطح شهر متوقف شده و تحت پرس‌وپال غیرمعمول قرار گرفته است. او ادعا می‌کند که برخی از مأموران شماره تلفن شخصی‌شان را به دختران می‌دهند و از آن‌ها می‌خواهند «برای حل مشکلات» تماس بگیرند. این دختر می‌گوید: «بسیاری از این مأموران خودشان به آموزش‌های دینی نیاز دارند؛ استدلال شرعی کرده نمی‌توانند و برخوردشان نشانهٔ فساد فکری است.»
افزایش این نوع شکایت‌ها سبب نگرانی جدی خانواده‌ها شده و سطح نارضایتی نسبت به عملکرد طالبان را افزایش داده است. باشندگان می‌گویند که رفتار مأموران امر به معروف در بسیاری موارد با اصول دینی و اخلاقی در تضاد است و نیاز به بازنگری جدی دارد.
شهاب‌الدین فاضل کارشناس آژانس صدای پامیر در این زمینه می‌گوید: “تداوم بدرفتاری مأموران امر به معروف می‌تواند پیامدهای جدی اجتماعی و سیاسی برای طالبان به‌همراه داشته باشد؛
نخست، این رفتارها اعتماد عمومی را به‌شدت تضعیف می‌کند و فاصله میان مردم و حاکمیت را افزایش می‌دهد؛ به‌ویژه در میان زنان و جوانان که بیشترین فشار را تحمل می‌کنند.
دوم، افزایش آزار و دخالت‌های غیرقانونی، زمینه‌ساز نارضایتی گسترده و خشم اجتماعی شده و می‌تواند به اعتراضات پنهان یا آشکار منجر شود.
سوم، این رفتارها تصویر طالبان را در سطح بین‌المللی بیش از پیش مخدوش می‌سازد و بر روند به‌رسمیت‌شناسی آنان تأثیر منفی می‌گذارد. در نهایت، نبود آموزش و نظارت کافی بر این مأموران، خطر گسترش فساد اخلاقی و سوءاستفاده از قدرت را افزایش می‌دهد و موجب می‌شود مشروعیت دینی ادعایی طالبان در نگاه جامعه با چالش جدی روبه‌رو شود.”
