به‌گزارش آژانس خبری صدای پامیر، واشنگتن‌پست، در گزارشی تازه اعلام کرد؛ دونالد ترامپ در اظهاراتی غیرمنتظره پایگاه هوایی بگرام را «یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های هوایی جهان» توصیف کرده و با طرح ادعایی جنجالی، نزدیکی جغرافیایی این پایگاه به چین را برجسته ساخته است. این سخنان با واکنش سریع طالبان روبه‌رو شد و مقام‌های این گروه هرگونه اهمیت راهبردی ادعا‌شده را رد کردند.
با این حال، یافته‌های مبتنی بر تصاویر ماهواره‌ای، داده‌های متن‌باز و گفت‌وگو با مقام‌های منطقه‌ای که واشنگتن‌پست به آن‌ها استناد می‌کند، نشان می‌دهد طالبان هم‌زمان با انکارهای سیاسی، پایگاه بگرام و دیگر پایگاه‌های سابق آمریکا را به‌شدت امنیتی کرده و دسترسی عمومی به آن‌ها را محدود ساخته‌اند؛ رفتاری که بیش از هر چیز، بی‌اعتمادی و هراس ساختاری این گروه را آشکار می‌کند.
بر اساس این گزارش، طالبان علی‌رغم تبلیغات گسترده، بهره‌برداری عملی محدودی از این پایگاه‌ها دارند. واشنگتن‌پست تأکید می‌کند رژیمی که با بحران مالی، کمبود نیروی متخصص و انزوای بین‌المللی مواجه است، نه توان اقتصادی تبدیل این پایگاه‌ها به مراکز مولد را دارد و نه ظرفیت فنی اداره مؤثر آن‌ها را.
در بگرام، جابه‌جایی کانتینرها برای ایجاد دیوارهای دیداری و مسدود کردن محوطه‌ها از بیرون مشاهده می‌شود؛ اقدامی که بیشتر به پنهان‌کاری شباهت دارد تا فعالیت نظامی واقعی. تصاویر ماهواره‌ای حتی نشان می‌دهد طالبان برای القای قدرت، شکل هواپیماها را به‌صورت نقاشی‌شده روی باند ترسیم کرده‌اند؛ فریب بصری‌ای که از فقدان ناوگان عملیاتی پرده برمی‌دارد و ناکارآمدی ساختاری این گروه را برجسته می‌کند.
واشنگتن‌پست به نقل از تحلیلگران دفاعی می‌نویسد بسیاری از تجهیزات نظامی به‌جا‌مانده از نیروهای آمریکایی از کار افتاده‌اند. طالبان به‌جای بازسازی حرفه‌ای، به «سرهم‌بندی» و بازیافت قطعات روی آورده‌اند؛ رویکردی که نه امنیت پایدار ایجاد می‌کند و نه توان بازدارندگی واقعی.
در قندهار، زادگاه ایدئولوژیک رهبران سخت‌گیر طالبان، نشانه‌های فعالیت هوایی به‌طور محسوسی کاهش یافته است. تصاویر شبانه، خاموشی پایگاه را نشان می‌دهد؛ در حالی‌که کابل به مرکز تمرکز دارایی‌های محدود هوایی طالبان تبدیل شده است. این تمرکز، به‌گفته واشنگتن‌پست، هم بیانگر کمبود منابع و نیروی متخصص است و هم بازتابی از شکاف‌های درونی و رقابت جناح‌ها برای کنترل پایتخت.
از سوی دیگر، این گزارش هشدار می‌دهد میلیاردها دالر تجهیزات نظامی رهاشده به‌گونه نگران‌کننده‌ای در منطقه پخش شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد بخشی از سلاح‌ها و تجهیزات دید در شب در پاکستان به‌دست گروه‌های شورشی افتاده‌اند؛ موضوعی که اتهامات اسلام‌آباد علیه طالبان درباره پناه‌دادن به شبه‌نظامیان را تقویت می‌کند؛ اتهاماتی که طالبان همواره آن را رد کرده‌اند.
جمع‌بندی واشنگتن‌پست نشان می‌دهد طالبان با وجود نمایش‌های تبلیغاتی و ادعاهای بزرگ، از ضعف اقتصادی، فنی و نهادی رنج می‌برند. تمرکز بر پنهان‌کاری، فریب بصری و استفاده از تجهیزات فرسوده، نه نشانه اقتدار، بلکه نمادی از بن‌بست حکمرانی است؛ بن‌بستی که پیامدهای امنیتی آن فراتر از افغانستان، کشورهای همسایه و بازیگران بین‌المللی را نیز نگران ساخته است.
