به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، به نقل از خبرگزاری ایرنا، شهریار نقیزاده، مدیرکل بازرگانی خارجی راهآهن ایران، از ابتکار ایران برای اتصال ریلی مستقیم چین به اروپا از مسیر افغانستان خبر داد. وی این طرح را راهکاری مؤثر برای بهبود روابط تجاری و حملونقل میان دو کشور دانست.
نقیزاده با اشاره به مشکلات فعلی ترانزیت کالا در مرزهای چین با قزاقستان و ترکمنستان توضیح داد که استفاده از ریل نرمال در مسیر جدید، قطارها را از تعویض بوژی یا انتقال کالا از واگنهای عریض به نرمال بینیاز کرده و امکان حرکت مستقیم از چین تا اروپا را فراهم میکند.
وی افزود این ایده با استقبال طرفهای خارجی مواجه شده و کارهای کارشناسی برای سرمایهگذاری در پروژه در حال انجام است. مدیرکل بازرگانی خارجی راهآهن ایران تأکید کرد که توسعه خط ریلی افغانستان به شکل نرمال نه تنها مزایای اقتصادی دارد، بلکه وابستگی سیاسی کابل به شبکه ریلی ایران را تقویت میکند.
مشخصات فنی پروژه:
طول مسیر: ۶۴ کیلومتر از مرز ایران تا هرات، ادامه تا مزارشریف و اتصال به ایالت سینکیانگ چین از مسیر واخان
شرکتهای ایرانی و افغان برای ساخت مسیر اعلام آمادگی کردهاند
طراحی ریل نرمال ۱۴۳۵ میلیمتر برای رفع مشکل ترانشیپ در مرزهای چین با قزاقستان و ترکمنستان
مزایای پروژه:
کاهش ۵۰ درصدی مسافت حملونقل کالا از چین به ایران
افزایش سرعت و کاهش هزینهها
حرکت مستقیم قطارها تا اروپا
پیش از این، جبارعلی ذاکری، مدیرعامل راهآهن ایران، از رشد چشمگیر صادرات ریلی به افغانستان خبر داده بود؛ بهطوری که از ۱۵ هزار تن در هشت ماه ابتدایی سال گذشته به ۵۷۰ هزار تن در ۱۰ ماهه امسال رسید، جهشی ۳۸ برابری.
خط آهن «هرات- مزارشریف- واخان» بهعنوان یک پل ریلی راهبردی آسیا-اروپا، با ایجاد اتصال میان چین و اروپا از مسیر افغانستان، ایران و ترکیه، نقش کلیدی در توسعه تجارت و ترانزیت منطقهای و جهانی خواهد داشت.
آمارها نشان میدهد که از ابتدای امسال تاکنون بیش از ۶۳ قطار از چین به ایران و اتحادیه اروپا وارد شده است؛ این در حالی است که سال گذشته تنها ۷ قطار در این مسیر تردد داشت. با امضای تفاهمنامههای ششجانبه و تعریف تعرفه مشترک میان کشورهای مسیر، پیشبینی میشود تعداد قطارهای عبوری به سالانه ۳۰۰ قطار برسد.
به اعتقاد کارشناسان، پروژه ریلی چین-اروپا از مسیر افغانستان و ایران میتواند تحولی در ترانزیت کالا در منطقه ایجاد کند. همچنین کاهش ۵۰ درصدی مسافت و حذف نیاز به ترانشیپ، علاوه بر تسهیل تجارت، وابستگی اقتصادی و سیاسی کشورهای مسیر به ایران را افزایش میدهد و جایگاه تهران را در کریدور شرق-غرب تقویت میکند.













