به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، بر بنیاد اظهارات مقامهای جمهوری اسلامی ایران، این تفاهمنامه با هدف گسترش روابط اقتصادی، تقویت تجارت کوچک و فعالسازی بازارچههای مرزی میان ایران و افغانستان تدوین شده است.
مجیب حسنی، معاون هماهنگی امور اقتصادی و توسعه منطقهای سیستان و بلوچستان، گفته است که این سفر دستاوردهای مهمی در زمینه توسعه تجارت مرزی و افزایش تعاملات اقتصادی میان دو کشور به همراه داشته است.
به گفته وی، ایران آمادگی دارد بازارچههای محلی را در نقاط شاهگل، میلک و گمشاد راهاندازی کند، اما آغاز عملی این پروژهها نیازمند اعلام آمادگی از سوی افغانستان است. او تأکید کرده که زیرساختهای لازم در سمت ایران فراهم شده است.
آقای حسنی همچنان افزود که بخشی از مبادلات تجارتی از طریق گذرگاههای رسمی ادامه دارد و واردات مواشی از مهمترین اقلام تجارتی میان دو کشور محسوب میشود؛ بهویژه در آستانه عید قربان که تقاضا افزایش مییابد.
به گفته این مقام، پس از سفر وزیر تجارت طالبان به ایران، چارچوبی ۲۳ مادهای برای توسعه تجارت مرزی تدوین شده که تمرکز اصلی آن بر ایجاد و تقویت زیرساختها است.
از جمله نتایج عملی این توافق، احداث یک جاده موقت برای اتصال دو بازارچه مرزی عنوان شده که در مدت کوتاهی اجرا شده و به افزایش تبادلات تجارتی کمک کرده است.
آقای حسنی همچنین از آمادگی ایران برای ساخت پل دوم مرزی خبر داده و گفته است که بخشی از تجهیزات نیز در محل مستقر شده، اما پیشرفت بیشتر این پروژه به هماهنگی با افغانستان وابسته است. به گفته او، این پروژه در حال حاضر حدود ۳۰ درصد پیشرفت دارد.
او در ادامه به برنامه نصب دستگاه ایکسری در مرز اشاره کرده و افزوده است که روند اجرای این پروژه تسریع شده و انتظار میرود تا پایان ماه جوزا تکمیل شود.
این مقام ایرانی همچنان از طرحهای توسعه جادهها و مسیرهای ریلی در منطقه خبر داده که در حال بررسی است، هرچند اجرای آنها زمانبر خواهد بود.
در همین حال، در چابهار نیز زمینه برای حضور تاجران افغانستان و ایجاد انبارهای تجارتی فراهم شده و روند واگذاری زمین برای این منظور آغاز گردیده است.
مقامهای ایرانی تأکید کردهاند که این اقدامات در چارچوب یک رویکرد توسعهمحور، با هدف تبدیل مرز به بستری برای همکاری اقتصادی مشترک میان دو کشور دنبال میشود.
به گفتهی کارشناسان، گسترش زیرساختهای مرزی و ایجاد بازارچههای مشترک میتواند نقش مهمی در افزایش صادرات، کاهش هزینههای ترانزیت و تقویت اقتصاد محلی در دو سوی مرز داشته باشد. با این حال، موفقیت این طرحها به میزان همکاری و هماهنگی عملی میان دو کشور بستگی دارد.
