به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، ملاله یوسفزی، فعال آموزش و برنده جایزه صلح نوبل، از آنچه بی‌توجهی و بی‌عملی جامعه جهانی در برابر محدودیت‌های گسترده طالبان علیه زنان و دختران افغانستان خواند، انتقاد کرده است.
او روز شنبه، نهم جوزا، در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه آبزرور بریتانیا، درباره وضعیت زنان افغانستان، سیاست‌های محدودکننده طالبان و واکنش جامعه جهانی به این موضوع سخن گفت.
ملاله یوسفزی تأکید کرد که رهبران جهان نباید نقض حقوق زنان و دختران افغانستان را به عنوان یک موضوع داخلی یا فرهنگی تلقی کنند و خواستار ایجاد سازوکارهای مؤثر برای پاسخگو ساختن عاملان این نقض حقوق شد.
وی با اشاره به برخی مقررات و دستورالعمل‌های طالبان گفت که شماری از رهبران جهان این اقدامات را بخشی از مسائل داخلی افغانستان می‌دانند، اما به باور او چنین رویکردی قابل پذیرش نیست و با اصول حقوق بشر و حقوق بین‌الملل در تضاد قرار دارد.
این برنده جایزه صلح نوبل همچنین اظهار داشت که قوانین و سازوکارهای بین‌المللی موجود، هنوز حمایت کافی و مؤثری از زنان و دخترانی که با تبعیض و محدودیت‌های گسترده مواجه‌اند، فراهم نکرده است.
ملاله در بخش دیگری از سخنان خود به مقاومت زنان و دختران افغانستان در برابر محدودیت‌های آموزشی اشاره کرد و گفت که با وجود فشارها و ممنوعیت‌های گسترده، بسیاری از آنان همچنان به اشکال مختلف به آموزش و یادگیری ادامه می‌دهند.
او با یادآوری بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ گفت: «نمی‌توانستم باور کنم کسانی که زمانی علیه من سلاح برداشته بودند، دوباره به قدرت بازگردند و آینده زنان و دختران افغانستان را تحت تأثیر قرار دهند.»
پس از بازگشت طالبان به قدرت، محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، اشتغال، سفر و حضور اجتماعی زنان و دختران در افغانستان وضع شده است؛ محدودیت‌هایی که با انتقاد نهادهای حقوق بشری، سازمان‌های بین‌المللی و فعالان حقوق زنان روبه‌رو شده است.
ملاله یوسفزی و شماری از فعالان حقوق بشر در سال‌های اخیر بارها از جامعه جهانی خواسته‌اند که برای حفاظت از حقوق زنان و دختران افغانستان اقدامات مؤثرتری روی دست گیرد.
در مقابل، طالبان همواره این محدودیت‌ها را بخشی از سیاست‌های داخلی خود دانسته و تأکید کرده‌اند که تصمیمات‌شان بر اساس تفسیر آنان از شریعت اسلامی اتخاذ می‌شود.
