وزارت عدلیه طالبان شماری از وکلای گذر و بزرگان هزاره را در غرب کابل بازداشت کرد
سیره فاطمی؛ الگویی زنده برای زندگی نسل امروز
مقام اسرائیلی از افزایش روحیه و سخت تر شدن مواضع ایران خبر داد
دومین سوگواره شب شعر فاطمی با حضور شاعران بینالمللی در مشهد برگزار میشود
کار ساخت چهار پل هوایی موتررو در کابل جریان دارد
سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی نورستان به ارزش بیش از ۲۸ میلیون افغانی به فروش رسید
دختران ورزشکار افغانستان در مسابقات کیک بوکسینگ ایران ۱۵ مدال کسب کردند
افغانستان در نیمه نهایی المپیک جوانان به مصاف پرتغال میرود
پاکستان هنوز درباره دعوت از افغانستان به نشست اکو تصمیم نگرفته است
اوچا از گسترش گرسنگی و افزایش خطرات انسانی در افغانستان هشدار داد
مهلت یک ماهه مهاجرین افغانستانی برای تکمیل مدارک و جلوگیری از منع خدمات
دیدار عبدالسلام حنفی و نماینده ویژه سازمان ملل بر گسترش همکاریها با افغانستان تأکید کردند
کمیسیون اقتصادی طالبان پالیسی سرمایه گذاری خارجی را تصویب کرد
سه گروه از شهروندان افغانستان از دریافت پاسپورت محروم شدند
روسیه از انهدام ۵۰ پهپاد اوکراینی در مناطق مختلف این کشور خبر داد
در حالی که فراخوانهای تازه برای اعتراضات سرتاسری علیه سیاستهای طالبان در قبال زنان در فضای مجازی منتشر شده، بحث جدی در جامعه افغانستان شکل گرفته است که آیا این نوع دعوتها بدون رهبری مشخص و برنامه روشن، به تحقق عدالت کمک میکند یا تنها جان شهروندان را در معرض خطر قرار میدهد؟ این مقاله به بررسی مرز میان حق اعتراض و مسئولیتپذیری در شرایط پرچالش افغانستان میپردازد.
اعتراضات اخیر در ایران بار دیگر این پرسش را در افکار عمومی برجسته کرد که مرز میان «اعتراض» و «اغتشاش» کجاست و چگونه میتوان از تبدیل نارضایتی اجتماعی به بحران امنیتی جلوگیری کرد. بررسی روند تحولات نشان میدهد مدیریت حسابشده نظام و نقش تعیینکننده رهبر جمهوری اسلامی ایران، مانع از تحقق سناریویی شد که آمریکا و اسرائیل با هدف بیثباتسازی کشور ایران دنبال میکردند.