والی طالبان در قندهار ادعای پاکستان درباره نشست با جنگجویان خارجی را رد کرد
ارتش پاکستان حمله به مواضع گروههای مسلح در افغانستان را حق دفاعی خواند
روسیه برای کمک به حل اختلافات افغانستان و پاکستان اعلام آمادگی کرد
پوتین: جهان از شجاعت و مقاومت ملت ایران شگفتزده شده است
هفت عضو تحریک طالبان پاکستان در عملیات نیروهای امنیتی کشته شدند
اوچا: بیش از ۳ میلیون افغان در هفت ماه نخست ۲۰۲۶ کمک بشردوستانه دریافت کردند
سازمان ملل خواستار تنشزدایی فوری میان طالبان و پاکستان شد
سخنگوی پاکستان طالبان را به حمایت از گروههای تروریستی متهم کرد
سازمان ملل درباره پیامدهای بازگشت ۲.۷ میلیون مهاجر افغان هشدار داد
فایق حملات پاکستان به کنر و هلمند را محکوم کرد
فراخوان کشوری ارسال شعر دومین سوگواره بینالمللی شب شعر شمیم فاطمی
تصاویر کودکان به شهادترسیده در حملات هوایی پاکستان، ابعاد فاجعه در کنر و هلمند را بر ملا کرد
اختلاف درونگروهی طالبان بر سر تعطیلی جامعهالمصطفی در کابل
درز اطلاعات بیش از ۳ میلیون نظامی آمریکایی در حمله سایبری به پنتاگون
کابلوف: خودکفایی اقتصادی افغانستان میتواند به تقویت ثبات این کشور و منطقه کمک کند
چهار سال پس از امضای توافق دوحه میان آمریکا و طالبان، این سند سیاسی همچنان محل مناقشه است؛ توافقی که به خروج نیروهای خارجی، فروپاشی نظام جمهوریت و بازگشت طالبان به قدرت انجامید. آیا این توافق پایان مسئولانه طولانیترین جنگ آمریکا بود یا نشانهای از یک شکست راهبردی؟ بازخوانی پیامدهای دوحه نشان میدهد این توافق نهتنها معادلات قدرت در افغانستان، بلکه موازنه ژئوپولیتیک منطقه را نیز دگرگون کرد و پرسشهای جدی درباره مداخله نظامی، دولتسازی و آینده حکمرانی طالبان برجای گذاشت.
در این مقاله، تحلیلی را میخوانید از آیندهی افغانستان در پرتو حضور گسترده گروههای افراطی و ساختار پیچیده حکمرانی طالبان؛ آیندهای که میان سناریوهای فروپاشی، اقتدارگرایی، جنگهای نیابتی و تغییرات محتمل درونی، همچنان در سایه ابهام و بیثباتی قرار دارد.
وحید عمر، رئیس دفتر پیشین حامد کرزی، در سخنانی تازه ادعا کرده است که در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۴، داکتر عبدالله عبدالله برنده واقعی بود؛ اما با مداخله جان کری، وزیر خارجه وقت امریکا، مسیر انتخابات تغییر کرد و در نهایت حکومت وحدت ملی شکل گرفت.