به گزارش آژانس خبری صدای پامیر در بدخشان، شماری از زنان می‌گویند پس از ازدواج دوم همسران‌شان با مشکلات گسترده‌تری روبه‌رو شده‌اند؛ مشکلاتی که از کاهش حمایت مالی تا فشارهای روانی و نگرانی‌های عمیق درباره آینده فرزندان‌شان را در بر می‌گیرد. آنان تأکید می‌کنند در خانواده‌هایی که توانایی اقتصادی کافی وجود ندارد و عدالت میان دو خانواده رعایت نمی‌شود، پیامدهای این تصمیم بیش‌تر متوجه زنانی می‌شود که امکان دفاع از حقوق خود را کم‌تر دارند.
این زنان می‌گویند ورود همسر دوم به زندگی خانوادگی‌شان روابط عاطفی را دگرگون کرده و فضای خانه را به محیطی پرتنش تبدیل کرده است. به گفته آنان، کاهش توجه و رسیدگی، احساس ناامنی، ترس از رهاشدگی، افت اعتمادبه‌نفس و نگرانی درباره آینده کودکان از پیامدهای رایج این وضعیت است. برخی زنان می‌گویند پس از ازدواج دوم، هزینه‌های خانه کاهش یافته و رسیدگی به نیازهای کودکان با دشواری بیشتری همراه شده است.
بر اساس گزارش‌های نهادهای حقوق زنان، از جمله یافته‌های سازمان‌های محلی در بدخشان، نبود حمایت اجتماعی و محدود بودن فرصت‌های کاری برای زنان، شرایط را پیچیده‌تر کرده است. این نهادها می‌گویند در بسیاری از موارد، زنان پس از ازدواج دوم همسران‌شان با افزایش خشونت‌های روانی و اقتصادی روبه‌رو می‌شوند و به دلیل نبود سازوکارهای حمایتی، توانایی اندکی برای پیگیری حقوق خود دارند.
مطالعات نهادهای بین‌المللی مانند یوناما نیز نشان می‌دهد که فشارهای اقتصادی، نبود عدالت در خانواده و محدودیت‌های اجتماعی، از عوامل اصلی افزایش تنش‌های خانوادگی در مناطق روستایی افغانستان است. این گزارش‌ها تأکید می‌کنند که زنان در چنین شرایطی بیش از دیگران آسیب می‌بینند و پیامدهای روانی این وضعیت می‌تواند سال‌ها ادامه یابد.
زنان بدخشان می‌گویند در نبود حمایت کافی، تنها نگرانی آنان آینده فرزندان‌شان است؛ آینده‌ای که با کاهش درآمد، کمبود امکانات آموزشی و فشارهای روانی خانواده، بیش از پیش مبهم شده است.
