به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، یک شهروند افغان بیش از ۵۰۰ تمبر تاریخی افغانستان را به موزیم آستان قدس رضوی در مشهد ایران اهدا کرده است؛ مجموعهای که بخشهایی از تاریخ پست و تحولات اجتماعی و فرهنگی افغانستان را در دورههای مختلف بازتاب میدهد.
صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران از اهدای این مجموعه خبر داده، اما نام اهداکننده را اعلام نکرده است.
عبدالحسین ملک جعفریان، رئیس اداره گنجینههای معاونت موزیمها و گنجینههای فرهنگی آستان قدس رضوی، گفته است که این مجموعه بیش از نیمی از تاریخ پست افغانستان را روایت میکند.
قدیمیترین تمبر این مجموعه مربوط به سال ۱۲۷۷ خورشیدی، در دوره امیر عبدالرحمن خان، است. این تمبر با عنوان «تکت» برای ارسال کالاهای وزنی استفاده میشده است.
در میان بیش از ۵۰۰ تمبر اهدایی، نمونههایی با تصاویر محمد نادرشاه و محمد ظاهرشاه نیز وجود دارد. تمبرهای مربوط به مکاتبات رسمی افغانستان، روز کودکان، «اتم برای صلح» در سال ۱۳۳۶ خورشیدی، صندوق رفاه کودکان، روز زراعت، روز معلم، مبارزه با گرسنگی، پرندگان و حیاتوحش افغانستان نیز بخشی از این مجموعه است.
تمبرهایی درباره سرشماری جمعیت و صندوق جهانی حمایت از حیاتوحش نیز در میان این آثار دیده میشود.
این مجموعه به گنجینه تمبر و تاریخ پستی موزیم آستان قدس رضوی سپرده شده است. این بخش از موزیم در دلو ۱۳۶۹ خورشیدی در مشهد ایجاد شده است.
با این حال، تاریخ انتشار تمبر در افغانستان به سالها پیش از قدیمیترین نمونه این مجموعه برمیگردد. براساس اطلاعات موزیم ملی پست امریکا، افغانستان در سال ۱۲۴۹ خورشیدی انتشار تمبر را آغاز کرد.
نخستین تمبرهای افغانستان در دوره امیر شیرعلی خان منتشر شدند. این تمبرها دایرهای، بدون دندانه و سیاه بودند و تصویر سر شیر در مرکز آنها قرار داشت. بنابراین، قدیمیترین تمبر موجود در مجموعه اهداشده به موزیم مشهد، حدود ۲۸ سال پس از آغاز انتشار تمبر در افغانستان صادر شده است.
افغانستان در سال ۱۳۰۷ خورشیدی به اتحادیه جهانی پست پیوست. پیش از آن، تمبرهای افغانستان تنها برای ارسال نامهها و بستهها در داخل کشور اعتبار داشت و برای ارسال مرسولات به خارج، استفاده از تمبر هند بریتانیایی نیز ضروری بود.
تمبرها افزون بر کاربرد پستی، از اسناد تاریخی یک کشور نیز به شمار میروند. موزیم ملی پست امریکا میگوید تصاویر و موضوعات درجشده روی تمبرها میتواند فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دوره انتشار آنها را بازتاب دهد؛ از این رو، مجموعههای تمبر میتوانند بخشی از حافظه تصویری و تاریخی یک کشور را در خود حفظ کنند.
آژانس خبری صدای پامیر
