به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، بر اساس گزارش‌های اخیر نهادهای بین‌المللی و منابع داخلی، نرخ بیکاری در میان جوانان افغانستان به سطح نگران‌کننده‌ای رسیده است. بانک جهانی اعلام کرده که نزدیک به یک‌چهارم جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال در کشور بیکار هستند؛ رقمی که افغانستان را در صدر کشورهای جنوب آسیا از نظر بیکاری جوانان قرار می‌دهد.
در همین حال، برخی منابع داخلی نرخ واقعی بیکاری در این گروه سنی را تا حدود ۷۵ درصد نیز برآورد کرده‌اند. بر اساس آمارهای موجود، از میان حدود ۹ میلیون نیروی کار فعال در کشور، نزدیک به ۱.۲ میلیون نفر به‌گونه رسمی بیکار هستند و حدود ۱.۵ میلیون جوان نیز در زمره افراد بدون شغل قرار می‌گیرند.
کارشناسان و نهادهای بین‌المللی، به‌ویژه سازمان جهانی صحت (WHO)، هشدار داده‌اند که این بحران بیکاری پیامدهای جدی بر سلامت روان نسل جوان دارد. به گفته آنان، فشارهای اقتصادی، نبود فرصت‌های شغلی و محدودیت‌های آموزشی باعث افزایش اختلالاتی چون افسردگی، اضطراب و احساس بی‌ارزشی در میان جوانان شده است.
روانشناسان نیز تأکید می‌کنند که ادامه این وضعیت می‌تواند جوانان را به سمت انزوای اجتماعی، اعتیاد و حتی مهاجرت‌های غیرقانونی و خطرناک سوق دهد.
بر اساس معلومات منتشرشده از سوی وزارت صحت عامه حکومت پیشین، پیش از این نیز ۴۶ درصد جمعیت افغانستان از مشکلات سلامت روان رنج می‌بردند. با وخیم‌تر شدن شرایط اقتصادی و محدودیت‌های آموزشی و کاری، به‌ویژه برای زنان و دختران، پیش‌بینی می‌شود این آمار افزایش یافته باشد.
جوانان تحصیل‌کرده و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی بیشترین آسیب را از این بحران متحمل شده‌اند. بسیاری از آنان با وجود سال‌ها آموزش و کسب مهارت، یا به کارهای غیرمرتبط و روزمزد روی آورده‌اند یا در خانه‌ها منزوی مانده‌اند؛ وضعیتی که به گفته کارشناسان، احساس ناامیدی و بی‌اعتمادی گسترده‌ای را در میان نسل جوان ایجاد کرده است.
ادامه بیکاری گسترده در میان جوانان نه‌تنها یک چالش اقتصادی، بلکه یک بحران اجتماعی و روانی است. در صورت نبود برنامه‌های حمایتی و ایجاد فرصت‌های شغلی، این وضعیت می‌تواند به افزایش آسیب‌های اجتماعی و کاهش سرمایه انسانی کشور منجر شود.
