به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، در این تصویر، هاجره، دختر دهسالهای از ولایت ننگرهار، با قلم و کاغذ در دست و نگاهی متمرکز بر کتاب درسی روی زمین، در حال آموختن دیده میشود؛ با وجود آنکه میداند امکان ادامه تحصیل رسمی برایش فراهم نخواهد بود. از زمان بازگشت طالبان به قدرت، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان ممنوع شده و میلیونها دختر طی چهار سال گذشته از رفتن به مکتب و تحصیل در دانشگاهها محروم ماندهاند.
هیئت داوران یونیسف اعلام کرده است که این عکس تنها یک لحظه از زندگی یک کودک را نشان نمیدهد، بلکه بازتابدهنده «اراده و ایستادگی میلیونها دختر افغان» است که از حق آموزش محروم شدهاند.
الکه بودنبندر، حامی افتخاری یونیسف آلمان، در این باره گفت: «تصویر برنده امسال نشان میدهد کودکی برای بسیاری از دختران در افغانستان چه معنایی دارد؛ آنها برای چیزی میجنگند که باید بدیهی باشد: حق یادگیری.»
پیتر ماتیاس گده، رئیس هیئت داوران و عضو کمیته آلمانی یونیسف، افزود: «در تصویر الیز بلانشار از هاجره، مفهومی که اغلب انتزاعی است، کاملاً عینی میشود: کرامت انسانی. این عکس سرشار از همدلی، احترام و نزدیکی است.»
داستان پشت عکس
این تصویر توسط الیز بلانشار، فتوژورنالیست فرانسوی، در سال ۲۰۲۴ در افغانستان گرفته شد. بلانشار هاجره را در یک شفاخانه سیار ملاقات کرد و تصمیم گرفت او را تا خانه همراهی کند تا زندگی روزمرهاش را ثبت کند. این دختر در منطقهای زندگی میکند که خدمات صحی دائمی ندارد و با وجود محدودیتهای آموزشی، از یادگیری لذت میبرد.
بلانشار توضیح داد: «آنقدر غرق درس خواندن بود که دیگر به من توجهی نداشت. این صحنه هم زیباست و هم تلخ؛ زیرا هاجره میداند که احتمالاً بهجای ادامه تحصیل، با ازدواج زودهنگام، فرزندآوری و کار در مزرعه روبهرو خواهد شد.»
هاجره هنوز از انتخاب شدن تصویرش بهعنوان عکس سال یونیسف خبر ندارد، زیرا خانوادهاش به اینترنت دسترسی ندارند. بلانشار گفته است که به محض بازگشت به افغانستان، این موضوع را به او اطلاع خواهد داد.
الیز بلانشار در حال حاضر در کشورهایی مانند میانمار و اوکراین نیز فعالیت میکند، اما بازگشت به افغانستان برایش اهمیت ویژهای دارد، زیرا ثبت وقایع انسانی در این کشور ضروری است؛ بهویژه با کاهش کمکهای بشردوستانه.
بر اساس برآورد یونیسف، در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۱٫۹ میلیون نفر در افغانستان، از جمله ۱۱٫۶ میلیون کودک، به کمکهای بشردوستانه نیاز خواهند داشت. زنان، کودکان و گروههای بهحاشیهراندهشده بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند.
