به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، این موضعگیری روز گذشته، دوشنبه ۱ جدی، در نشستی در شهر کراچی و زیر چتر جمعیت علمای اسلام پاکستان به رهبری مولانا فضلالرحمان اعلام شد. در بیانیهٔ پایانی این نشست آمده است که طالبان با تداوم سیاست حذف سیستماتیک دختران از آموزش، نهتنها اصول مسلم اسلامی را نقض میکنند، بلکه آیندهٔ اجتماعی و انسانی افغانستان را نیز بهطور جدی به خطر میاندازند.
علمای پاکستانی تأکید کردهاند که بر اساس اجماع علمای اسلام، آموزش برای زنان و مردان «فریضهٔ دینی» است و هیچ مکتب معتبر فقهی، محرومسازی جنسیتی از حق تحصیل را تأیید نمیکند. آنان خاطرنشان ساختند که سیاستهای طالبان در تضاد آشکار با مبانی دینی و سنتهای پذیرفتهشده اسلامی قرار دارد.
این در حالی است که طالبان از زمان بازگشت به قدرت، مکاتب بالاتر از صنف ششم، دانشگاهها و مؤسسات تحصیلات عالی را بهگونهٔ کامل بهروی دختران بستهاند، اقدامی که پیشتر از سوی یونسکو بهعنوان «بزرگترین محرومیت سازمانیافتهٔ آموزشی زنان در جهان معاصر» توصیف شده است.
در بیانیهٔ علمای پاکستان هشدار داده شده که ادامهٔ این سیاستها آسیبهای جبرانناپذیری به نسلهای آیندهٔ افغانستان وارد خواهد کرد و جایگاه این کشور را در جهان اسلام و جامعهٔ بینالمللی بیش از پیش تضعیف میکند. به گفتهٔ آنان، طالبان با اصرار بر این رویکرد، نه نمایندهٔ اسلام، بلکه عامل بدنامسازی آن در سطح جهانی شدهاند.
در بخش دیگری از این بیانیه، شرکتکنندگان از طالبان خواستند که اجازه ندهند خاک افغانستان به پایگاهی برای حملات تروریستی علیه کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان تبدیل شود. علمای پاکستانی هرگونه فعالیت مسلحانه و شبهنظامی را، چه در داخل پاکستان و چه در سطح منطقه، از منظر دینی و قانونی مردود دانستند.
مولانا فضلالرحمان نیز در سخنرانی خود ضمن انتقاد از حملات نظامی پاکستان به خاک افغانستان، تأکید کرد که ریشهٔ اصلی بحران، نبود یک ساختار مسئول، پاسخگو و مبتنی بر قانون در کابل است. او افزود که تنشهای منطقهای تنها از مسیر گفتوگو و خویشتنداری قابل حل است؛ موضوعی که به باور ناظران با رویکرد امنیتی، بسته و غیرشفاف طالبان در تضاد قرار دارد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که روابط اسلامآباد و طالبان پس از حملات متقابل مرزی در ماههای اخیر بهشدت تیره شده است. پاکستان طالبان را به پناهدادن به تحریک طالبان پاکستان (TTP) متهم میکند؛ ادعایی که هرچند از سوی طالبان رد شده، اما گزارشهای متعدد سازمان ملل متحد حضور و فعالیت این گروه در خاک افغانستان را تأیید کردهاند.
ناظران بینالمللی میگویند سیاستهای طالبان، از سرکوب آموزش دختران گرفته تا ناتوانی در مهار گروههای مسلح، افغانستان را بهسوی انزوای بیشتر، بحران انسانی عمیقتر و بیثباتی پایدار سوق داده است. موضعگیری علمای پاکستان، بهعنوان یکی از جریانهای سنتاً نزدیک به طالبان، نشان میدهد که حتی در محافل دینی منطقه نیز مشروعیت ایدئولوژیک طالبان بهشدت زیر سؤال رفته است.
به اعتقاد کارشناسان، وقتی حتی جریانهای مذهبی همسو با طالبان، محرومسازی دختران از تحصیل را غیرشرعی میدانند، ادامهٔ این سیاستها بیش از پیش طالبان را در انزوای فقهی، سیاسی و بینالمللی فرو میبرد.
