به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، فعالان مدنی، مدافعان حقوق بشر و نمایندگان جوامع دیاسپورای افغانستان در نامه‌ای سرگشاده از نهادهای بین‌المللی خواسته‌اند برای جلوگیری از تخلیه اجباری خانه‌ها و سلب مالکیت باشندگان شهرک امید سبز در غرب کابل، اقدام فوری انجام دهند.
این نامه را اعضای ۲۸ نهاد و حدود ۸۰۰ فعال مدنی و مدافع حقوق بشر امضا کرده‌اند. نامه به نمایندگان ویژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان و حقوق بشر، رئیس هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان، نماینده ویژه بریتانیا و شماری از گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد فرستاده شده است.
امضاکنندگان گفته‌اند که فشارهای طالبان بر شهرک امید سبز، منطقه‌ای که بیشتر باشندگان آن هزاره‌های شیعه‌اند، امنیت، معیشت و حق مالکیت هزاران نفر را با تهدید روبه‌رو کرده است.
حکم محکمه و دستور تخلیه خانه‌ها
بر اساس متن نامه، یک محکمه اختصاصی در ماه ثور سال جاری خورشیدی بیش از یک‌هزار و ۵۰۷ جریب زمین شهرک امید سبز را زمین امارتی اعلام کرده است. پس از صدور این حکم، وزارت عدلیه طالبان به باشندگان دستور تخلیه داده و از کرایه‌نشینان نیز خواسته است کرایه خانه‌ها را به حساب این وزارت واریز کنند، نه به مالکان اصلی.
امضاکنندگان مدعی‌اند که مأموران وزارت عدلیه از اواخر سپتمبر به شهرک مراجعه کرده، خانه‌به‌خانه رفته، شماری از خانه‌ها را مهرولاک کرده و باشندگان را به امضای فورم‌های کرایه وادار ساخته‌اند. به گفته آنان، برخی از افرادی که به این اقدامات اعتراض کرده‌اند، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته یا بازداشت شده‌اند.
در نامه آمده است که از باشندگان خواسته شده برای هر اتاق ماهانه چهار هزار افغانی کرایه بپردازند. بر اساس ادعای امضاکنندگان، این پرداخت‌ها شامل کرایه معوقه از اپریل ۲۰۲۶ و کرایه شش ماه آینده به‌صورت پیشاپیش نیز می‌شود. در غیر این صورت، باشندگان باید خانه‌های خود را تخلیه کنند.
فعالان مدنی افزوده‌اند که بیش از ۳۰ تن از باشندگان و نمایندگان شهرک به دلیل اعتراض به پرداخت کرایه بازداشت شده‌اند. به گفته آنان، این افراد پس از سپردن تعهد مبنی بر تخلیه خانه‌های‌شان ظرف دو روز آزاد شده‌اند.
امضاکنندگان همچنین ادعا کرده‌اند که شماری از خانه‌های تخلیه‌شده، از جمله خانه‌های متعلق به مالکان مقیم خارج از کشور، مهرولاک شده و در اختیار اعضای طالبان یا افراد وابسته به این گروه قرار گرفته است.
نگرانی از گسترش سلب مالکیت
امضاکنندگان نامه، رویداد شهرک امید سبز را بخشی از روند گسترده‌تر تصرف زمین‌ها و املاک در افغانستان توصیف کرده‌اند. به گفته آنان، باشندگان مناطق مختلف در ولایت‌های گوناگون با دستورهای تخلیه، تصرف زمین و واگذاری دوباره املاک روبه‌رو هستند.
در نامه تأکید شده است که این اقدامات به‌ویژه بر هزاره‌ها و دیگر اقلیت‌های قومی و مذهبی پیامدهای جدی داشته است. امضاکنندگان همچنین به محدودیت‌های مذهبی، بازداشت‌های خودسرانه، محرومیت از فرصت‌های کاری و کمک‌های بشردوستانه اشاره کرده‌اند.
آنان گفته‌اند که زنان هزاره به دلیل جنسیت، قومیت، مذهب و محل زندگی با آسیب‌پذیری‌های چندگانه روبه‌رو هستند.
در بخش دیگری از نامه، به اطلاعاتی درباره بررسی وضعیت ۴۹ شهرک مسکونی در ۱۲ ولایت افغانستان اشاره شده است؛ موضوعی که به باور امضاکنندگان، نگرانی‌ها درباره احتمال گسترش آوارگی اجباری و سلب مالکیت را افزایش می‌دهد.
درخواست فعالان مدنی از نهادهای بین‌المللی
امضاکنندگان از یوناما، نمایندگان ویژه کشورها و گزارشگران سازمان ملل متحد خواسته‌اند از طالبان بخواهند دستورهای تخلیه و اقدامات اجرایی مرتبط با آن را در شهرک امید سبز و دیگر شهرک‌ها متوقف کند تا ادعاهای مربوط به مالکیت زمین‌ها و خانه‌ها از طریق روندی شفاف، مستقل و بی‌طرفانه بررسی شود.
آنان همچنین خواستار پایان‌دادن به ارعاب، بدرفتاری فیزیکی، بازداشت‌های خودسرانه، مطالبه اجباری کرایه و مهرولاک‌کردن خانه‌ها بدون رعایت روند قانونی شده‌اند.
در نامه بر ضرورت نظارت منظم، گزارش‌دهی عمومی، پاسخ‌گویی مقام‌های مسئول، فراهم‌سازی راهکارهای جبران خسارت و تأمین کمک‌های بشردوستانه برای جوامع در معرض خطر نیز تأکید شده است.
پیشینه شهرک امید سبز
شهرک امید سبز در غرب کابل موقعیت دارد و بیشتر باشندگان آن هزاره‌اند. این شهرک طی دو دهه گذشته ساخته شده است. محمدنبی خلیلی، برادر محمدکریم خلیلی، معاون پیشین ریاست‌جمهوری افغانستان، از سهامداران عمده آن به شمار می‌رود.
محمدنبی خلیلی گفته است که این شهرک بر اساس قباله‌های شرعی، اسناد رسمی مالکیت، تصفیه از ادارات مربوط و جواز قانونی اعمار شده است. به گفته او، زمین‌های شهرک از مالکانی خریداری شده‌اند که اسناد معتبر مالکیت و سابقه پرداخت مالیات داشته‌اند.
آژانس خبری صدای پامیر
