به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، وحید عمر، مشاور رئیس جمهور پیشین افغانستان، می‌گوید توقف حملات مستقیم پاکستان به افغانستان به معنای پایان تقابل میان اسلام آباد و طالبان نیست و پاکستان در حال تغییر روش خود برای اعمال فشار بر حکومت طالبان است. به باور او، اسلام‌آباد در مقایسه با عملیات نظامی مستقیم، اکنون تلاش می‌کند با استفاده از ناامنی‌های داخلی افغانستان و گروه های مخالف طالبان، هزینه کمتری برای فشار بر این گروه بپردازد.
عمر در یادداشتی در فیس بوک نوشته است که پاکستان چند ماه پیش، به دلیل نداشتن ابزارهای نیابتی مؤثر در برابر طالبان، به حملات زمینی و هوایی علیه افغانستان متوسل شد. او این وضعیت را در چهار دهه گذشته کم‌سابقه دانسته و گفته است اسلام‌آباد برای نخستین بار در برابر حاکمان کابل، بدون یک نیروی نیابتی مؤثر قرار گرفته بود و به همین دلیل وارد رویارویی مستقیم شد.
به گفته عمر، نزدیک به دو ماه است که حملات مستقیم پاکستان متوقف شده، اما این تحول را نباید نشانه کاهش اختلاف میان دو طرف دانست. او می‌گوید این توقف نه حاصل بهبود روابط اسلام‌آباد و طالبان است و نه نتیجه میانجی‌گری کشورهای منطقه. از دید او، وضعیت امنیتی داخل پاکستان نیز همچنان نگران‌کننده است و بلوچستان و خیبرپختونخوا با فعالیت گروه‌های مسلح روبه‌رو هستند.
او در ادامه به افزایش فعالیت گروه های بلوچ در بلوچستان و گسترش فعالیت تحریک طالبان پاکستان به بخش‌هایی از شمال بلوچستان اشاره کرده و گفته است این شرایط، پاکستان را به سمت استفاده از روش‌های کم‌هزینه‌تر برای فشار بر طالبان سوق داده است.
عمر معتقد است اسلام آباد اکنون ترجیح می‌دهد طالبان را درگیر مشکلات امنیتی داخل افغانستان نگه دارد. او افزایش رویدادهای امنیتی در شمال و شمال شرق افغانستان، فعالیت گروه های مخالف طالبان و نارضایتی برخی فرماندهان پیشین این گروه را از نشانه‌های تغییر این رویکرد دانسته است.
با این حال، عمر تأکید کرده که نمی‌توان همه این تحولات را مستقیماً به پاکستان نسبت داد. به گفته او، داعش خراسان، جبهه‌های مخالف طالبان، اختلافات محلی، مسائل قومی و نارضایتی‌های اجتماعی نیز در شکل گیری وضعیت کنونی نقش دارند؛ اما پاکستان می تواند از بخشی از این ظرفیت ها و شکاف ها برای افزایش فشار بر طالبان استفاده کند.
او همچنین گفته است که طالبان همچنان از انسجام قابل توجهی در ساختار نظامی برخوردارند و نشانه‌ای از فروپاشی گسترده در میان نیروهای این گروه دیده نمی‌شود. با این حال، اختلافات سیاسی و تفاوت دیدگاه میان حلقه‌های مختلف طالبان وجود دارد و ادامه فشارهای امنیتی می‌تواند این اختلافات را بیشتر کند.
به باور عمر، مشکل اصلی طالبان اتکای بیش از اندازه به ابزار نظامی و امنیتی است. او هشدار داده است که اگر مخالفت مسلحانه با نارضایتی‌های داخلی و حمایت بیرونی پیوند بخورد، استفاده صرف از نیروی نظامی برای حفظ وضعیت موجود کافی نخواهد بود.
عمر در نهایت پیش بینی کرده است که فشار امنیتی بر طالبان در ماه‌های آینده افزایش یابد و مخالفان این گروه نیز روش و دامنه حملات خود را تغییر دهند. او هدف پاکستان را سرنگونی طالبان نمی‌داند، بلکه معتقد است اسلام‌آباد به دنبال ایجاد یک «بن‌بست امنیتی کنترل‌شده» است؛ وضعیتی که طالبان در قدرت بمانند، اما درگیر مشکلات داخلی باشند و توان کمتری برای دنبال‌کردن سیاست مستقل در برابر پاکستان داشته باشند.
آژانس خبری صدای پامیر
