به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، به نقل از خبرگزاری اکسوس، محمدحسین تقوا چند ماه پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، خانه و ورزشگاه خود در دشت برچی کابل را ترک کرد تا به کشوری امن برسد؛ جایی که بتواند رویاهایش را دنبال کند. اما پس از رسیدن به مالیزیا، مانند هزاران مهاجر دیگر در این کشور، با وضعیت نامعلوم و انتظار طولانی برای آینده روبه‌رو شد.
با این حال، این نوجوان افغانستانی منتظر نماند تا به مقصد نهایی خود برسد و سپس تلاش کند؛ او در همین مسیر دشوار نیز ورزش را ادامه داد و با کسب موفقیت در رقابت‌های بین‌المللی، برای افغانستان افتخار آفرید.
تقوا امسال برای دومین سال پیاپی در مسابقات آزاد بین‌المللی تکواندو در مالیزیا شرکت کرد و با کسب مقام دوم، مدال نقره این رقابت‌ها را به‌دست آورد.
او به رسانه اکسوس گفته است که ۱۸ سال دارد و پیش از مهاجرت در دشت برچی در غرب کابل زندگی می‌کرد. تقوا پس از تحولات سیاسی افغانستان مهاجر شده و حدود چهارونیم سال است که در مالیزیا به‌سر می‌برد.
این نوجوان افغانستانی می‌گوید با وجود فشارهای روانی ناشی از مهاجرت، بی‌سرنوشتی و مشکلات مالی، با استفاده از امکانات محدود به تمرین‌های خود ادامه داده است.
محمدحسین تقوا از هشت‌سالگی به ورزش روی آورده و نزدیک به ۱۰ سال است که به‌صورت منظم در رشته تکواندو تمرین می‌کند. او در دو سال اخیر در رقابت‌های آزاد بین‌المللی تکواندو به نمایندگی از تیم مهاجران شرکت کرده و سال گذشته نیز موفق به کسب مدال نقره شده بود.
تقوا امسال در وزن منفی ۵۴ کیلوگرام وارد رقابت شد. او در دو مسابقه نخست، حریفانی از پاکستان و اندونیزیا را شکست داد، اما در دیدار نهایی با اختلاف امتیاز نتیجه را به ورزشکار مالیزیایی واگذار کرد و به مقام دوم رسید.
هجدهمین دور مسابقات بین‌المللی تکواندو با حضور ورزشکارانی از ۱۲ کشور در شهر کوالالامپور مالیزیا برگزار شد.
تقوا می‌گوید هدفش از مهاجرت رسیدن به کشوری امن بوده است تا بتواند تحصیلات خود را ادامه دهد و در رشته مورد علاقه‌اش، تکواندو، به فعالیت خود ادامه دهد. اما با گذشت حدود چهارونیم سال، پرونده پذیرش او در کشورهای مهاجرپذیر، از جمله استرالیا، همچنان در وضعیت نامعلوم قرار دارد.
او پس از ثبت‌نام به عنوان پناهجو در نمایندگی محلی سازمان ملل متحد، در انتظار بررسی درخواستش از سوی کشورهای مهاجرپذیر است.
محمدحسین تقوا اکنون دور از خانواده و با سرنوشتی نامعلوم زندگی می‌کند، اما همچنان با امید به آینده تلاش می‌کند. موفقیت او در رقابت‌های تکواندو و کسب مدال برای افغانستان، نشان‌دهنده اراده نسلی است که با وجود دشواری‌های مهاجرت و بحران‌های موجود، از تلاش برای رسیدن به رویاهای خود دست نمی‌کشد.
