به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، زلزله‌ای به بزرگی ۶ ریشتر شرق افغانستان را لرزاند که بیشترین خسارت‌ها در ولایت‌های ننگرهار، کنر و لغمان ثبت شده است. مقام‌های محلی طالبان و نهادهای امدادی گزارش داده‌اند که صدها نفر جان باخته و هزاران نفر زخمی شده‌اند، در حالی که ده‌ها هزار نفر دیگر خانه‌هایشان را از دست داده‌اند.
رزا اوتونبیایوا، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در افغانستان، پس از بازدید از مناطق آسیب‌دیده، شجاعت جوامع محلی را ستایش کرده و بر نقش حیاتی زنان در ارائه کمک‌ها تأکید کرده است. او اعلام کرد که ملل متحد برای پاسخ فوری به این بحران ۱۳۹ میلیون دالر درخواست کرده است.
آناتولی بالونف، مدیر منطقه‌ای برنامه توسعه سازمان ملل در شرق افغانستان، گفت که نیازهای فوری بازماندگان شامل سرپناه، غذا، آب پاک، دسترسی به انرژی و حمایت روانی-اجتماعی است. وی افزود که بقایای دام‌های کشته‌شده زیر آوار خطر بروز بیماری‌های جدی ایجاد می‌کند و جمع‌آوری آوار برای جلوگیری از بحران‌های بهداشتی حیاتی است.
برنامه توسعه سازمان ملل اعلام کرده است که تمرکز خود را بر «بهبود مبتنی بر جامعه» قرار داده تا بازماندگان در پاکسازی آوار، بازسازی خانه‌ها و احیای زیرساخت‌ها مشارکت داشته باشند و فرصت‌های «پول نقد در برابر کار» برای تأمین درآمد و سهیم شدن در بازسازی فراهم شود.
دسترسی به مناطق دورافتاده یکی از چالش‌های اصلی کمک‌رسانی است و بسیاری از مسیرها مسدود شده‌اند، به طوری که کمک‌ها در برخی مناطق تنها با پای پیاده امکان‌پذیر است. با این حال، تاب‌آوری و همبستگی مردم محلی، از جمله جوانانی که ساعت‌ها در کوهستان پیاده‌روی کرده‌اند تا به روستاهای دیگر کمک کنند، ستایش شده است.
برنامه توسعه سازمان ملل هشدار داده که بیش از ۳۸ هزار نفر در اثر زلزله آواره خواهند شد و بازگشت‌کنندگان از پاکستان و ایران، زنان و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر بخشی اساسی از طرح‌های بهبود خواهند بود.
زلزله شرق افغانستان نشان داد که بلایای طبیعی بیشترین ضربه را به فقیرترین و آسیب‌پذیرترین افراد می‌زند. بنابراین، بازسازی باید فراتر از کمک‌های فوری باشد و شامل ایجاد شغل، آموزش، مراقبت‌های بهداشتی و خدمات اساسی برای افزایش تاب‌آوری جامعه شود.
