به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، استاد حبیب‌الله خان رحمانی، شاعر، خوشنویس برجسته و از چهره‌های شناخته‌شده عرصه معارف افغانستان، صبح امروز، شنبه ۲۷ سرطان، پس از سال‌ها خدمت صادقانه به آموزش، فرهنگ و ادب کشور، چشم از جهان فروبست.
استاد حبیب‌الله خان رحمانی، فرزند حاجی رحمن‌علی‌بیگ و نواده عبدالکریم، در سال ۱۳۳۲ خورشیدی در روستای شهرسبز ولسوالی درواز ولایت بدخشان دیده به جهان گشود. او آموزش‌های ابتدایی علوم دینی و مکتبی را در زادگاهش فرا گرفت و سپس تحصیلات خود را در لیسه شهر فیض‌آباد ادامه داد.
علاقه عمیق او به هنر خوشنویسی از سال‌های نوجوانی آغاز شد. وی نزد استاد فقید تاج‌البیضا خان تائب به فراگیری این هنر پرداخت و به یکی از خوشنویسان توانمند و شناخته‌شده بدل شد. در کنار خوشنویسی، به شعر و ادب نیز روی آورد و حاصل سال‌ها تلاش ادبی او، دیوانی از اشعار است که با خط زیبای خود نگاشته و به یادگار گذاشته است.
استاد رحمانی در طول زندگی خود خدمات ارزشمندی به فرهنگ و ادب فارسی انجام داد و آثاری از جمله دیوان اشعار خود، غزلیات بیدل، غزلیات حافظ و کتاب «با طلا باید نوشت» را با دستخط هنرمندانه خویش کتابت کرد. آثار او نشان‌دهنده ذوق بلند ادبی، دقت هنری و عشق عمیقش به زبان و فرهنگ فارسی است.
او بخش بزرگی از عمر خود را وقف آموزش و پرورش نسل جوان افغانستان کرد. فعالیت آموزشی خود را از مکتب ابتدایی امج‌کوف آغاز کرد و در ادامه به‌عنوان معلم، سرپرست و مدیر چندین مکتب و لیسه در ولسوالی‌های درواز و شکی ایفای وظیفه نمود. استاد رحمانی در مجموع نزدیک به دو دهه در نظام معارف افغانستان خدمت کرد و شاگردان بسیاری را تربیت و به جامعه تقدیم کرد.
علاوه بر فعالیت‌های آموزشی، او در وزارت مالیه، وزارت انکشاف دهات و در سال‌های اخیر به‌عنوان مشاور در ریاست انکشاف دهات ولایت بلخ نیز خدمت کرد و در عرصه‌های اداری و انکشافی نیز کارنامه‌ای قابل‌توجه از خود بر جای گذاشت.
درگذشت استاد حبیب‌الله خان رحمانی، ضایعه‌ای بزرگ برای جامعه فرهنگی، ادبی و آموزشی افغانستان است. او عمر خود را در راه تعلیم، ترویج فرهنگ، پاسداری از زبان و ادبیات فارسی و پرورش نسل‌های آینده سپری کرد و نامش به‌عنوان معلمی دلسوز، خوشنویسی هنرمند و شاعری فرهیخته در یادها باقی خواهد ماند.
آژانس خبری صدای پامیر با ابراز تأسف عمیق، درگذشت استاد حبیب‌الله خان رحمانی را به خانواده گرامی آن مرحوم، استاد رحمت‌الله بیژن‌پور برادر گرانقدر ایشان و همچنین دوستان، شاگردان، جامعه فرهنگی و مردم ولایت بدخشان تسلیت عرض می‌کند و از درگاه خداوند متعال برای آن فقید سعید، رحمت و مغفرت الهی، علو درجات و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی مسئلت دارد.
