به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، شان ون‌دایور، رئیس نهاد حامی پناهجویان افغانستان در ایالات متحده (Afghan Evac / افغان ایوک)، با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده است که حمله اخیر به نیروهای گارد ملی آمریکا توسط یک شهروند افغانستانی باید به‌عنوان «جرم فردی» بررسی شود و نباید به کل جامعه مهاجران افغان تعمیم داده شود.
او در بیانیه خود تأکید کرده است: «فقط خود این فرد مسئول اعمال خویش است. عمل منزوی و خشونت‌آمیز یک فرد نباید بهانه‌ای برای کوچک شمردن یا تعریف کردن کل یک جامعه باشد.»
ون‌دایور با حمایت از بررسی‌های امنیتی و تحقیقاتی نهادهای آمریکایی گفته است که جامعه افغان—مانند هر جامعه دیگری—نباید با رفتار یک فرد «شیطانی» یا «کمین‌گونه» تعریف شود و رسانه‌ها و سیاست‌مداران باید از سرزنش جمعی افغان‌ها خودداری کنند.
رئیس افغان ایوک افزود که مهاجران افغانستان و متحدان پیشین آمریکا که در این کشور اسکان می‌یابند، «سخت‌گیرانه‌ترین مراحل بررسی امنیتی» را نسبت به هر گروه دیگری از مهاجران طی می‌کنند. او هشدار داد که تلاش برای سوءاستفاده سیاسی از این «تراژدی» نه به هدف امنیت یا عدالت، بلکه برای ایجاد شکاف و آسیب‌زدن به خانواده‌های پناهجوی افغانستان انجام می‌شود.
وی تأکید کرد: «افغان ایوک در تلاش برای بیان حقیقت، حمایت از عدالت برای قربانیان، حفظ تعهدات آمریکا به متحدان افغان و پشتیبانی از جامعه‌ای که بخشی از بافت اجتماعی این کشور است، آماده همکاری است.»
این موضع‌گیری پس از آن مطرح شد که منابع امنیتی به سی‌بی‌اس نیوز گفتند رحمان‌الله لکنوال، ۲۹ ساله و تبعه افغانستان، روز چهارشنبه در نزدیکی کاخ سفید در یک «کمین» بر نیروهای گارد ملی آمریکا تیراندازی کرده است.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در واکنش تند خود گفت: «این حیوان مجازات شدید خواهد شد.»
در پی این حمله، اداره خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا (USCIS) اعلام کرد که «تا اطلاع ثانوی» پردازش تمامی درخواست‌های مهاجرتی شهروندان افغانستان متوقف شده است تا پروتکل‌های امنیتی و بررسی سوابق بازنگری شود. این اداره در بیانیه‌ای در اکس نوشت: «حفاظت از مردم آمریکا همچنان مأموریت اصلی ما است.»
اظهارات رئیس افغان ایوک تلاشی برای جلوگیری از گسترش روایت‌های ضد مهاجرتی و جلوگیری از سرزنش جمعی جامعه پناهجویان افغانستان است. با تعلیق گسترده درخواست‌های مهاجرتی افغان‌ها و واکنش‌های سیاسی تند، این حادثه می‌تواند پیامدهای قابل توجهی بر سیاست‌های مهاجرتی و افکار عمومی آمریکا داشته باشد.
