به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، خبرنگار محلی آژانس صدایپامیر گزارش داده است که، طالبان جوانان ولایت بدخشان را به اتهامهایی چون «ارتباط با جبهه مقاومت، بدگویی علیه طالبان، و همکاری با نظام جمهوریت» بازداشت میکنند.
برخی از جوانان در ولسوالیهای یاوان و راغستان اظهار میدارند که از فشار طالبان به ستوه آمدهاند و بهدلیل ترس از بازداشتهای خودسرانه، حتی جرأت بیرون رفتن برای تفریح را نیز ندارند.
در مصاحبه خبرنگار محلی صدایپامیر با یکی از این باشندگان که خود را سالم یوسفی معرفی کرده، میگوید: «در یاوان، هر جوانی که اندکی مظنون باشد، یا وابسته به کسانی در خارج باشد، به اتهام همکاری با جبهه مقاومت بازداشت میشود. اگر خودشان را معرفی نکنند، خانوادههایشان تهدید و شکنجه میشوند. طالبان به زور از خانوادههایی که فرزندانشان در بیرون از کشور هستند، محل اقامتشان را میخواهند. اگر همکاری نکنند، بازداشت میشوند.»
به نقل از منبع خبری صدایپامیر، تنها در ولسوالی یاوان در چند ماه گذشته، دستکم ۱۶ تا ۱۷ تن از جوانان بازداشت شدهاند.
همچنین گفته میشود که طالبان خانوادههایی را که یکی از اعضای آنها در گذشته با حکومت پیشین همکاری داشته، تهدید میکنند و تحت فشار قرار میدهند.
شریف الله احمدی، یکی دیگر از باشندگان این ولسوالی به خبرنگار صدایپامیر گفت: «ما نه در ولسوالی خود امنیت داریم، نه در دیگر ولایات میتوانیم کار پیدا کنیم. از کشورهای همسایه اخراج میشویم و اینجا نیز در خطر بازداشت طالبان هستیم.»
او هشدار میدهد: «پیام من به تمام مهاجران این است که به افغانستان برنگردند. در صورت برگشت، جانشان در خطر است. من خودم شاهد بازداشت، انتقال به مکانهای نامعلوم، لتوکوب و حتی تیرباران برخی جوانان بودهام.»
در عین حال، گزارشهایی از بدرفتاری طالبان با جوانانی که از خارج به افغانستان بازگردانده میشوند نیز وجود دارد.
سید جاوید، یکی دیگر از باشندگان بدخشان، میگوید: «من خودم دیدم که طالبان جوانانی را که از ایران، ترکیه یا آلمان رد مرز میشوند، به مکانهای نامعلومی انتقال میدهند. بسیاری از آنها ناپدید میشوند، یا کشته میشوند. خانوادههایشان هیچ اطلاعی از سرنوشت آنها ندارند و در نگرانی شدید زندگی میکنند.»
ولسوالی راغستان نیز گزارشهایی از ظلم شدید طالبان منتشر شده است. محمد حسین، یک جوان دیگر از این ولسوالی، میگوید: «ظلم و استبداد طالبان واقعاً نگرانکننده است، بهویژه برای کسانی که بستگانشان در بیرون از کشور هستند. طالبان به خانوادههای این افراد هشدار دادهاند که اگر فرزندانشان برنگردند، آنها جریمه نقدی یا زندانی خواهند شد. در زندانها هم شدیداً شکنجه میشوند. شکنجههایی مثل شوک برقی، کشیدن ناخنها و لتوکوب بیرحمانه وجود دارد.»
برخی از جوانان بهدلیل ترس، به طور مداوم محل سکونت خود را تغییر میدهند تا از بازداشت در امان باشند. همزمان، نبود شغل، ناتوانی در خروج از کشور، و فشارهای روانی، زندگی را برای آنان دشوارتر کرده است.
خبرنگار محلی صدایپامیر، میگوید که طالبان پشتون با همکاری طالبان بومی، اطلاعات شخصی بسیاری از باشندگان محل را در اختیار دارند و از این دادهها برای پیگرد افراد استفاده میکنند.
بر اساس گزارشها، طالبان بهویژه پس از بازگشت جوانان از کشورهای همسایه مانند ایران، ترکیه یا پاکستان، بهدنبال شناسایی افرادی هستند که در گذشته با دولت جمهوریت همکاری داشتهاند یا گمان میرود با گروههای مخالف طالبان در ارتباط باشند.
گرچه آمار دقیقی از شمار بازداشتشدگان در دست نیست و هیچ نهاد مستقل حقوق بشری اجازه ثبت این موارد را ندارد، اما منابع محلی میگویند که در هفتههای اخیر بازداشت، بازجویی و شکنجه شدت یافته است.
این درحالیست که چندی پیش اجساد چهار جوان در ولسوالی راغستان پیدا شده بود. منابع محلی میگویند این چهار جوان توسط طالبان تیرباران شده است.
