به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور ایران، در جلسه هماهنگی امور افغانستان، بر استمرار راهبرد دیپلماسی ایران در توسعه روابط با کشورهای همسایه و مسلمان تأکید کرد. وی گفت: «علاقمند به توسعه روابط با همه کشورهای جهان به جز رژیم صهیونیستی هستیم و تلاش داریم در حوزه‌هایی که می‌توانیم موثر باشیم، به حل مشکلات دیگر کشورها کمک کنیم.»
عارف با اشاره به اشتراکات گسترده ایران و افغانستان افزود: «با افغانستان به عنوان همسایه شرقی، دارای ویژگی‌ها و اشتراکات فراوان فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و زبانی هستیم و افتخار می‌کنیم که از دهه‌ها پیش میزبان برادران افغانستانی بوده‌ایم.» وی تصریح کرد که ایران همواره رویکرد پذیرش آوارگان و حمایت از افغانستان را دنبال کرده و هرگونه اختلال در روابط ناشی از نگاه داخلی این کشور بوده است.
معاون اول رئیس‌جمهور ایران تأکید کرد: «روندهای اخیر نشان می‌دهد که امروز زمینه برای تقویت روابط دوجانبه در حوزه‌های مختلف فراهم شده و مسئولان دولتی و غیردولتی افغانستان نیز به این آمادگی رسیده‌اند.» وی همچنین بر ضرورت توسعه همکاری‌های بخش خصوصی و ارتقای کیفیت کالاهای صادراتی ایران تأکید کرد.
عارف تصریح کرد که توسعه روابط ایران و افغانستان در چارچوب سیاست همسایگی دولت چهاردهم دنبال می‌شود و هماهنگی میان دستگاه‌ها و مسئولان ارشد، به ویژه در مأموریت‌های خارجی، اهمیت اساسی دارد. وی از وزارت امور اقتصادی و دارایی خواست تا برنامه‌ریزی مناسبی برای مدیریت واحد مرزها انجام دهد و بر توسعه همکاری‌های فرهنگی، علمی، فناوری، آموزشی، صنعتی، معدنی و کشاورزی تأکید کرد.
معاون اول رئیس‌جمهور ایران همچنین بر اهمیت پروژه‌های ریلی و نقش موقعیت جغرافیایی ایران در دسترسی افغانستان به سایر نقاط جهان و آب‌های آزاد تأکید کرد و افزود: «ایران برای سرمایه‌گذاران افغانستانی به دلیل اشتراکات فرهنگی و زبانی از اولویت‌های اصلی است و ورود سرمایه‌گذاران می‌تواند بخشی از مسائل اقتصادی را حل کند.»
عارف در پایان دستور داد تا کمیسیون مشترک همکاری‌ها و وزارت امور خارجه ایران برنامه جامع توسعه همکاری‌ها با افغانستان را ظرف یک ماه آینده تدوین کنند و دستگاه‌های اجرایی پیشنهادات تخصصی خود را ارائه دهند.
به اعتقاد کارشناسان، اظهارات محمدرضا عارف نشان می‌دهد که دولت ایران توسعه روابط با افغانستان را به‌عنوان اولویت سیاست همسایگی خود قرار داده و علاوه بر همکاری‌های سیاسی، توجه ویژه‌ای به بخش اقتصادی، فرهنگی و زیرساختی دارد. این رویکرد می‌تواند به تقویت ثبات و رشد اقتصادی در منطقه کمک کند.
