به گزارش خبرنگار آژانس خبری صدای پامیر در ولایت بغلان، باشندگان روستای چهل‌کپه در ولسوالی دوشی ولایت بغلان از کمبود شدید خدمات اساسی شکایت دارند. به گفته‌ی آنان، نبود مکتب، مرکز درمانی، جاده معیاری و شبکه‌ی برق، زندگی روزمره‌ی مردم را با دشواری‌های فراوان روبه‌رو کرده است.
کودکان این روستا به‌دلیل نبود ساختمان آموزشی مناسب، ناچارند در مساجد و خانه‌های کرایی درس بخوانند. خانواده‌ها می‌گویند که نبود فضای آموزشی معیاری، بر کیفیت آموزش تأثیر منفی گذاشته و انگیزه‌ی تحصیل در میان شاگردان را کاهش داده است.
یکی از باشنده‌گان این روستا به خبرنگار ما گفت: «سال‌هاست که وعده‌های زیاد داده می‌شود، اما هیچ اقدام عملی برای ساخت مکتب یا ایجاد خدمات درمانی در روستا انجام نشده است.»
در همین حال، مقام‌های ولسوالی دوشی با تأیید مشکلات مردم می‌گویند که این موارد در اولویت کاری اداره محلی قرار دارد و تلاش‌ها برای فراهم‌سازی خدمات ابتدایی در مناطق محروم جریان دارد.
نبود زیرساخت‌های آموزشی و درمانی در مناطق روستایی افغانستان، یکی از عوامل اصلی عقب‌ماندگی اجتماعی و مهاجرت روستاییان به شهرها است.
کارشناسان توسعه محلی تأکید دارند که حکومت و نهادهای همکار باید با برنامه‌ریزی هدفمند، خدمات اساسی را در مناطق دوردست گسترش دهند تا از نابرابری و فقر جلوگیری شود.
