به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، صندوق جمعیت ملل متحد به مناسبت روز جهانی قابله اعلام کرده است که قابله‌ها نقش حیاتی در کاهش مرگ‌ومیر مادران و نوزادان دارند، اما محدودیت‌های آموزشی برای دختران، نظام صحی افغانستان را با یک بحران عمیق انسانی روبه‌رو ساخته است.
بر بنیاد بررسی مشترک سازمان جهانی صحت و مؤسسه KIT، افغانستان به ازای هر ده‌هزار نفر تنها ۱۰.۳ کارمند صحی کلیدی دارد؛ در حالی‌که معیار جهانی ۴۴.۵ نفر تعیین شده است. در این میان، کابل نزدیک به ۵۰ درصد متخصصان صحی کشور را در خود جای داده و مناطق دوردست با کمبود شدید نیروی زن مواجه‌اند.
طبق آمار سازمان جهانی صحت، روزانه ۲۴ مادر و ۱۶۷ نوزاد تازه‌متولدشده در افغانستان به‌دلیل عوارض قابل پیشگیری هنگام زایمان جان خود را از دست می‌دهند. این نهاد تأکید کرده که کشور برای پاسخ‌گویی به نیاز فعلی، به حدود ۱۸ هزار قابله دیگر نیاز دارد.
صندوق جمعیت ملل متحد گفته است که سرمایه‌گذاری روی آموزش گسترده قابله‌ها می‌تواند مؤثرترین راه برای کاهش مرگ‌ومیر باشد؛ زیرا این اقدام دسترسی به مراقبت‌های پیش از زایمان، زایمان مصئون و خدمات پس از زایمان را افزایش می‌دهد.
در همین حال، یونیسف در گزارشی با عنوان «هزینه بی‌عملی در قبال آموزش دختران» هشدار داده است که ادامه محدودیت‌ها تا سال ۲۰۳۰ باعث خروج حدود ۵۴۰۰ کارمند زن صحی از چرخه کار خواهد شد و این رقم تا سال ۲۰۳۵ ممکن است به ۹۶۰۰ نفر برسد.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف، گفته است: «افغانستان توان از دست دادن معلمان، پرستاران، داکتران و قابله‌های آینده را ندارد؛ ادامه ممنوعیت آموزش دختران پیامدهای فاجعه‌بار خواهد داشت.»
در بسیاری از ولایت‌ها، از جمله ننگرهار، زنان از نبود قابله‌های زن در مراکز صحی شکایت دارند؛ زیرا محدودیت‌های فرهنگی مانع مراجعه به داکتران مرد می‌شود و این وضعیت جان مادران و نوزادان را در معرض خطر قرار داده است.
همزمان، صندوق جمعیت ملل متحد از بسته‌شدن صدها مرکز صحی به دلیل کاهش بودجه‌های بین‌المللی خبر داده و اعلام کرده که حدود ۶.۳ میلیون نفر، عمدتاً زنان و دختران، از دسترسی به خدمات اساسی صحی محروم شده‌اند.
