به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، خبرگزاری صدا و سیمای ایران در مرکز خراسان رضوی گزارش داده است که غلامحسین مظفری، والی خراسان رضوی، گفته است که تشکیلات اداری منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی دوغارون تازه مستقر شده و پیشنهاد داده شده است که این منطقه به یک منطقه آزاد مشترک میان ایران و افغانستان تبدیل گردد تا محدودیتهای جغرافیایی برداشته شود و تاجران و بازرگانان بتوانند آزادانه میان دو کشور رفتوآمد و فعالیت کنند. مظفری افزود که این پیشنهاد هماکنون در سطح وزارتخانههای افغانستان در کابل در حال بررسی است.
والی خراسان رضوی در ادامه گفته است که ارزش صادرات ایران به افغانستان از طریق مرز دوغارون حدود ۳ میلیارد و ۲۰۰ میلیون دالر برآورد میشود، اما سهم واردات از افغانستان اندک است و با سرمایهگذاری در صنایع تبدیلی میتوان واردات مواد خام از این کشور را افزایش داد و تراز تجاری میان دو کشور را بهتر ساخت.
مظفری همچنین اضافه کرد که منطقه ویژه اقتصادی معدنی در خواف در حال شکلگیری است و یک شرکت خصوصی برای ساخت جاده میان معادن ایران و افغانستان آمادگی خود را اعلام کرده است. در این منطقه، صنایع معدنی مانند کنسانتره و گندلهسازی ایجاد خواهد شد.
والی خراسان رضوی با اشاره به برخی چالشها گفت: خراسان رضوی با همه ویژگیهایش، از جمله مرزهای مشترک با افغانستان و ترکمنستان و معادن متعدد، حدود ۳۰ درصد از میانگین کشوری فقیرتر است.
مظفری افزود که بسیاری از شرکتهای معدنی، در حالی که نیمی از سود خود را از طریق خراسان رضوی به دست میآورند، هیچ منفعتی برای مردم این استان ندارند و حتی دفتر مالی و مالیات خود را در داخل استان ایجاد نکردهاند.
والی خراسان رضوی تأکید کرد که سهم مردم استان از فعالیتهای اقتصادی باید افزایش یابد و پیمانکاران محلی رشد کنند و حتی شرکتهای چندجانبه تشکیل دهند.
خراسان رضوی از طریق شهرستانهای شرقی «صالحآباد، تربتجام، تایباد و خواف» ۳۰۲ کیلومتر مرز با افغانستان دارد و سالانه بیش از یک میلیون مسافر به صورت رسمی از طریق مرز دوغارون تایباد وارد این استان میشوند.
مظفری خاطرنشان ساخت که مرز دوغارون یکی از تامینکنندگان اصلی مایحتاج افغانستان است و نقش مهمی در تجارت و ارتباط اقتصادی دو کشور ایفا میکند.
به گفتهی کارشناسان طرح ایجاد منطقه آزاد مشترک و توسعه زیرساختهای اقتصادی و معدنی، نشاندهنده تمایل ایران و افغانستان به گسترش همکاریهای اقتصادی و تجاری است. تکمیل این پروژهها میتواند نهتنها تجارت مرزی را تسهیل کند، بلکه به افزایش سرمایهگذاری، ایجاد فرصتهای شغلی و بهبود تراز تجاری میان دو کشور کمک شایانی نماید.
