به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، در نشست اخیر شورای امنیت سازمان ملل، ایران با لحنی قاطع اعلام کرد که ادامه حکومت تک‌قومی طالبان افغانستان را در مسیر بی‌ثباتی عمیق‌تر قرار داده و پیامدهای آن مستقیماً امنیت ملی ایران را تهدید می‌کند.
امیرسعید ایروانی، سفیر ایران در سازمان ملل، با اشاره به حضور میلیونی مهاجران افغان در ایران و مرز طولانی دو کشور تأکید کرد تحولاتی که در افغانستان رخ می‌دهد «اثر فوری» بر امنیت و ثبات ایران دارد.
او ضمن تأکید بر «تعامل محتاطانه اما ضروری» با طالبان برای مدیریت بحران، سیاست‌های این گروه به‌ویژه محدودیت‌های شدید علیه زنان را «ناسازگار با اسلام و کرامت انسانی» توصیف کرد؛ موضوعی که در گزارش‌های سازمان ملل نیز منعکس شده است.
از سوی دیگر، نصیر احمد فایق، نماینده افغانستان، ریشه بحران کشور را «سیاسی» دانست و گفت کمک‌های بشردوستانه هرگز جای یک نظام مشروع و پاسخگو را نمی‌گیرد. او ساختار تک‌قومی طالبان را عامل اصلی ناامنی عنوان کرد و هشدار داد که داعش خراسان، القاعده و تحریک طالبان پاکستان زیر سایه طالبان آزادی عمل گسترده یافته‌اند؛ مسئله‌ای که شورای امنیت نیز آن را تأیید کرده است.
هم‌زمان با این نشست، گزارش‌های تکان‌دهنده‌ای از نقض سیستماتیک حقوق بشر در افغانستان منتشر شد. در روز جهانی حقوق بشر، طالبان دست‌کم ۱۲ نفر از جمله چهار زن را در چند استان در ملأعام شلاق زدند؛ اقدامی که بدون هیچ روند قضایی عادلانه و با اتکای به اعترافات اجباری صورت گرفته است. داده‌ها نشان می‌دهد طالبان تنها در یک هفته حدود ۱۰۰ نفر را شلاق زده و از ۲۰۲۱ تاکنون دست‌کم ۱۱ نفر را اعدام کرده‌اند.
در سطح منطقه، عاصم افتخار احمد، سفیر پاکستان در سازمان ملل، با ادبیاتی کم‌سابقه اعلام کرد افغانستان تحت کنترل طالبان به «بزرگ‌ترین تهدید امنیتی پاکستان» تبدیل شده است. او گفت تنها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۲۰۰ پاکستانی در حملات گروه‌های مستقر در افغانستان، از جمله تی‌تی‌پی و داعش، کشته شده‌اند.
هند نیز در این نشست بر حمایت تاریخی خود از مردم افغانستان تأکید و اعلام کرد که بیش از ۵۰۰ پروژه توسعه‌ای در این کشور اجرا کرده و اخیراً ۲۰ آمبولانس جدید به کابل تحویل داده است.
تام فلچر، معاون دبیرکل سازمان ملل، افغانستان را یکی از سه «بحران بزرگ انسانی جهان» معرفی کرد. او هشدار داد که ۱.۷ میلیون کودک افغان با خطر سوءتغذیه شدید و مرگ مواجه‌اند، ۴۰۰ مرکز درمانی تعطیل شده و کمک‌های غذایی زمستان تقریباً قطع شده است.
در واکنش به فشارهای پاکستان، طالبان نشستی محرمانه با علمای وابسته برگزار کردند و فتوایی صادر نمودند که در آن تأکید شده هیچ گروهی حق ندارد از خاک افغانستان برای حمله به کشورهای دیگر استفاده کند. با این حال، پنهان‌کاری طالبان در برگزاری نشست نشان می‌دهد این اقدام بیشتر «تاکتیکی» بوده تا یک تغییر واقعی در سیاست‌های مبارزه با تروریسم.
با وجود هشدارهای پی‌درپی منطقه‌ای و بین‌المللی، جامعه جهانی هنوز نتوانسته راهکاری عملی برای توقف بحران افغانستان ارائه کند. طالبان بدون مشروعیت و بدون توان اداره کشور، افغانستان را در چرخه‌ای از فقر، سرکوب، گسترش تروریسم و بحران انسانی گرفتار کرده‌اند.
هشدارهای ایران، پاکستان، افغانستان و سازمان ملل نشان می‌دهد که خطر ناشی از ادامه حکومت طالبان نه‌تنها داخلی بلکه منطقه‌ای و بین‌المللی است. بدون یک دولت فراگیر، حمایت جهانی و اصلاحات بنیادی، افغانستان از این چرخه بحران خارج نخواهد شد.
