به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، امروز یک‌شنبه (۳۰ قوس)، سال آموزشی ۱۴۰۴ در سراسر افغانستان به‌طور رسمی به پایان رسید؛ اما این پایان برای هزاران دختر افغان، معنایی متفاوت و تلخ دارد. تعطیلی مکاتب متوسطه و لیسه، برای بسیاری از دختران پایان مسیر آموزش و آغاز بلاتکلیفی را رقم زده است.
بیش از چهار سال می‌شود که آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان متوقف شده و نزدیک به سه سال است که تحصیل دختران و زنان در دانشگاه‌ها نیز ممنوع اعلام شده است. این محدودیت‌ها پس از آن اعمال شد که طالبان در سال ۲۰۲۱ بار دیگر قدرت را در افغانستان به دست گرفتند.
با وجود فشارهای گسترده داخلی و بین‌المللی، طالبان تاکنون زمان مشخصی برای بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی دختران اعلام نکرده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره آینده یک نسل را افزایش داده است.
فرشته، یکی از دخترانی که پس از پایان سال تعلیمی جاری و اتمام صنف شش از ادامه تحصیل بازمانده، در گفت‌وگو با رسانه‌ها می‌گوید:
«دنیا به کجا رسیده و ما حتی حق نداریم به مکتب برویم. ما بسیار بیچاره بودیم که در افغانستان به دنیا آمدیم و از بسیاری از حقوق انسانی محروم ماندیم. وضعیتی که ما در آن بسر می‌بریم، زندگی نیست.»
او تنها نیست. هزاران دختر دیگر نیز با حسی مشابه، با اشک و بغض با مکتب وداع کرده‌اند؛ نوجوانانی که رؤیاهایشان ناتمام مانده و آینده‌شان در هاله‌ای از ابهام فرو رفته است.
به باور کارشناسان، تداوم محرومیت دختران از آموزش، نه‌تنها نقض آشکار حقوق اساسی بشر است، بلکه پیامدهای عمیق اجتماعی، اقتصادی و روانی برای افغانستان به‌همراه دارد. از دست رفتن فرصت آموزش برای یک نسل، می‌تواند توسعه کشور را برای سال‌ها با چالش جدی روبه‌رو سازد و شکاف‌های اجتماعی را عمیق‌تر کند.
