ادعای وزارت دفاع طالبان: ۲۸ فرد مسلح در نورستان کشته و ۳۲ تن بازداشت شدند
نماینده سازمان ملل خواستار افزایش حمایت جهانی از زنان و دختران افغانستان شد
روسیه: کشتی حامل تدارکات نظامی اوکراین در مسیر اودسا هدف قرار گرفت
طالبان: نزدیک به ۱۸.۳ میلیون تذکره الکترونیکی در افغانستان توزیع شده است
رئیس مرکز اتباع ایران: کودکان مهاجر با نقص مدارک اقامتی، در صورت اقامت والدین از تحصیل محروم نمیشوند
کمیشنر عالی پناهندگان: شمار عودتکنندگان به افغانستان تا پایان سال به ۸ میلیون نفر میرسد
وزیر خارجه ایسلند خطاب به نتانیاهو: بزدلان اخلاقی کسانیاند که قوانین بینالمللی را نقض میکنند
لاوروف: ترور رهبر جمهوری اسلامی ایران و خانواده ایشان غیر قابل قبول است
۷۰ شرکت بزرگ تصفیه آب در افغانستان: نگرانی باشندگان کابل از کیفیت آب
مراسم یادبود نسلکشی هزارهها در پارلمان کاتالونیا اسپانیا پیگیری شد
جبهه مقاومت ملی: طالبان با اسیران جنگی و زندانیان سیاسی رفتار غیرانسانی دارد
عطامحمد نور: جوانان را برای خوشی بیگانگان به کام مرگ نفرستید
دیپلمات: پاکستان در پی بازگرداندن نفوذ از دسترفته خود در افغانستان است
وزارت عدلیه طالبان: بیش از چهار میلیون جریب زمین امارتی شناسایی و مسترد شد
علی فیاض: حزبالله با وجود ضربات سنگین اسرائیل همچنان پابرجاست
برای نخستینبار در افغانستان، دو دختر افغان به نامهای داکتر یگانه رحیمی و داکتر کوثر قربانی با تألیف کتابی در حوزه تغذیه کودکان، گامی مهم و پیشگامانه در یکی از حیاتیترین بخشهای سلامت عمومی برداشتهاند؛ اثری که با استقبال گسترده و کمسابقه در مکاتب شهر هرات روبهرو شده است.
شربت گُل، زن افغان و چهره نمادین جلد مجله نشنال جئوگرافیک، اعلام کرده است که قصد دارد با چاپ کتاب سرگذشت زندگیاش، واقعیتهای تلخ و تأثیرات منفی شهرت جهانی بر زندگی شخصیاش را با مردم جهان در میان بگذارد؛ روایتی از رنج، مهاجرت و بهای سنگین یک تصویر تاریخی.
بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که با وجود نقش گسترده زنان در صنعت قالین افغانستان، این قشر کمترین سهم را از درآمد و سود این صنعت سنتی بهدست میآورند و همچنان در شرایط دشوار کاری و با دسترسی محدود به بازار فعالیت میکنند.
آنچه در این مقاله میخوانید، تحلیلی است از سیاستهای زنستیزانه طالبان که با اجباریکردن پوشیدن چادری (برقع) برای زنان در ادارات دولتی و شفاخانهها، بُعد تازهای یافته است؛ محدودیتی که فراتر از کنترل ظاهر، به مهندسی اجتماعی، حذف زنان از عرصه عمومی و تثبیت قدرت مطلق این گروه بر جامعه افغانستان منتهی میشود.