سالنامه اداره احصائیه طالبان از ثبت ۱۵۰ هزار و ۲۵۲ کودک در مراکز اصلاح و تربیت اطفال در سال ۱۴۰۴ خبر می‌دهد؛ آماری که در مقایسه با ۹۵۰ کودک ثبت‌شده در سال ۱۳۹۹، حدود ۱۵۸ برابر افزایش را نشان می‌دهد.
به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، بررسی داده‌های سالنامه های اداره احصائیه از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که شمار کودکان ثبت‌شده در این مراکز پس از تسلط طالبان بر افغانستان، روندی صعودی داشته است.
بر اساس این آمار، در سال ۱۳۹۹ و پیش از سقوط نظام جمهوری، وزارت عدلیه شمار کودکان ثبت‌شده در ۳۴ مرکز اصلاح و تربیت کشور را ۹۵۰ تن اعلام کرده بود. در سال ۱۴۰۰، پس از بازگشت طالبان به قدرت، روند ثبت آمار با اختلال روبه‌رو شد و تنها ۶۹ کودک در کابل ثبت شدند؛ در آن سال اطلاعات دقیقی از سایر ولایت‌ها منتشر نشده است.
با بازسازی تدریجی ساختارهای اداری طالبان، شمار کودکان ثبت‌شده در این مراکز افزایش یافت و در سال ۱۴۰۱ به ۳۱ هزار تن رسید. این رقم در سال‌های بعد نیز روند افزایشی داشت و در سال ۱۴۰۴ به ۱۵۰ هزار و ۲۵۲ کودک رسید.
هم‌زمان، شمار مراکز اصلاح و تربیت از ۳۴ مرکز در دوره جمهوریت به ۴۵ مرکز افزایش یافته است. با این حال، اضافه شدن ۱۱ مرکز به‌تنهایی نمی‌تواند افزایش گسترده شمار کودکان ثبت‌شده را توضیح دهد. این تفاوت آماری پرسش‌هایی درباره شیوه ثبت پرونده‌ها، معیارهای نگهداری کودکان، وضعیت آموزشی و صحی آنان و چگونگی رسیدگی قضایی به پرونده‌های‌شان ایجاد کرده است.
سید مسعود حسینی، وکیل مدافع پیشین، می‌گوید که در دوره جمهوریت، بازداشت کودکان عمدتاً در موارد ارتکاب جرایم آشکار جنایی انجام می‌شد و سیاست کلی بر اصلاح، حمایت اجتماعی و بازگرداندن کودک به خانواده استوار بود.
به گفته او، پس از تغییر نظام حقوقی و لغو برخی قوانین پیشین، احتمال دارد مواردی مانند فقر، تکدی‌گری و کار کودکان نیز در چارچوب تفسیرهای طالبان به‌عنوان تخلف یا جرم تلقی شود. حسینی همچنین مدعی است که در برخی موارد، محاکم طالبان با کودکان مشابه افراد بزرگسال برخورد می‌کنند.
آمار ولایتی سالنامه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که حدود ۷۳ درصد کودکان ثبت‌شده در مراکز اصلاح و تربیت در پنج ولایت هرات، کابل، ننگرهار، پکتیا و دایکندی قرار دارند.
هرات با ثبت ۳۴ هزار و ۸۹۶ کودک در ۹ مرکز، بیشترین شمار را به خود اختصاص داده است. پس از آن، کابل با ۲۹ هزار و ۵۷۰ کودک، ننگرهار با ۲۵ هزار و ۹۷ کودک، پکتیا با ۱۱ هزار و ۱۱ کودک و دایکندی با ۹ هزار و ۳۳۰ کودک در جایگاه‌های بعدی قرار دارند.
مجموع کودکان ثبت‌شده در این پنج ولایت به ۱۰۹ هزار و ۹۰۴ تن می‌رسد که معادل حدود ۷۳.۱ درصد از کل کودکان ثبت‌شده در سراسر افغانستان است.
افزایش شمار کودکان ثبت شده در مراکز اصلاح و تربیت در دوره طالبان، در کنار ابهام‌های موجود درباره معیارهای پذیرش و نگهداری، روند رسیدگی قضایی و شرایط زندگی این کودکان، ضرورت بررسی دقیق‌تر وضعیت حقوقی و اجتماعی آنان را مطرح می‌کند.
آژانس خبری صدای پامیر
