به گزارش خبرنگار آژانس خبری صدای پامیر در ولایت بدخشان، یک باشندۀ اصلی روستای غومی شاخدره ولسوالی نسی درواز، به نام عبدالرشید، پس از سقوط جمهوریت برای فرار از تهدید طالبان به ایران مهاجر شد. اما چند ماه پیش دولت ایران او را اخراج کرد و او ناچار به بازگشت به افغانستان شد.
منابع معتبر به خبرنگار ما گفته‌اند که عبدالرشید پس از بازگشت، خانواده‌اش را در خانه پدرخانمش در کندز گذاشت و خود به زادگاهش رفت. وی چندین بار تلاش کرد تا با ملا جمعه فاتح، ولسوال طالبان در نسی، دیدار کرده و کارت عفو دریافت کند، اما طالبان او را نپذیرفتند.
در نهایت، عبدالرشید برای تأمین مخارج زندگی به کارگری در یک معدن طلا روی آورد. اما شب دوشنبه ۳۱ سنبله، افراد مربوط به ملا جمعه فاتح او را به شدت شکنجه کرده و به قتل رساندند.
این حادثه بار دیگر ثابت کرد که ادعای عفو عمومی طالبان یک فریب بزرگ برای خاموش‌کردن صداهای مخالف بوده است. کشتار افرادی مانند عبدالرشید نشان می‌دهد که طالبان نه تنها مخالفان گذشته را نمی‌بخشند، بلکه آنان را به طور سیستماتیک شناسایی و حذف می‌کنند.
سیاست‌های سرکوبگرانه طالبان به ویژه در قبال مهاجرانی که پس از اخراج از ایران و پاکستان به کشور بازمی‌گردند، نه تنها امنیت شخصی آنان را تهدید می‌کند، بلکه فضای ترس و بی‌اعتمادی گسترده‌ای در جامعه ایجاد کرده و امید به آشتی و ثبات ملی را از بین می‌برد.
