به گزارش آژانس خبری صدای پامیر، نشریه اشپیگل روز سهشنبه ۱۴ اسد، گفته که این اقدام بخشی از یک استراتژی هدفمند طالبان برای تطهیر چهره این گروه در افکار عمومی جهان است.
براساس گزارش، زنان تأثیرگذار غربی در سفر به افغانستان اجازه دارند گردش کنند، برقصند و شاد باشند، در حالی که زنان و دختران افغان حتی حق تحصیل و آموزش را ندارند.
در گزارش آمده است که خبرنگاران و ناظران حقوق بشر از ورود به افغانستان منع شدهاند، اما چهرههای مشهور تیکتاک و یوتیوب با مجوز رسمی طالبان وارد این کشور میشوند.
طبق گزارش، این چهرههای پر مخاطب شبکههای اجتماعی با انتشار ویدیوهای پرزرقوبرق، تصویری سنتگرا اما دوستانه از افغانستان تحت سلطه طالبان ارائه میکنند.
اشپیگل تأکید کرده که این تصاویر نوعی «گردشگری فاجعه» هستند که چهره واقعی گروه طالبان را پنهان میکنند.
با توجه به گزارش اشپیگل و تحقیقات گروه خبری آژانس صدای پامیر، از زمان بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، این گروه همواره تلاش کرده تا با کنترل رسانهها و بازنویسی روایتها، چهرهای متفاوت از خود در سطح بینالمللی ارائه دهد. در همین راستا، طالبان اخیراً اقدام به دعوت از برخی یوتیوبران و تولیدکنندگان محتوای خارجی کرده که با ویزای خاص و تحت نظارت شدید امنیتی به افغانستان سفر میکنند.
این یوتیوبران که اغلب از کشورهای غربی مانند بریتانیا، ایالات متحده، آلمان و کانادا هستند، در ویدیوهای خود افغانستان را کشوری امن، دوستانه و مناسب برای گردشگران خارجی معرفی میکنند. در این محتواها، حضور نیروهای مسلح طالبان عادیسازی شده و از مشکلات اقتصادی، سرکوب زنان، محدودیتهای آموزشی و وضعیت حقوق بشر خبری نیست.
خبرنگار محلی آژانس خبری صدای پامیر گزارش داده است که، این افراد پیش از ورود به کشور، از سوی نهادهای مشخص طالبان راهنمایی میشوند و برنامه سفرشان نیز از پیش طراحی شدهاست. همچنین محتوای تولیدی آنها اغلب با حمایت یا هماهنگی نهادهای رسانهای نزدیک به طالبان منتشر میشود.
ناظران بینالمللی این اقدام را بخشی از «دیپلماسی نرم» طالبان میدانند؛ تلاشی آگاهانه برای فریب افکار عمومی جهانی و تحتالشعاع قرار دادن بحرانهای داخلی و نقض گسترده حقوق بشر در این کشور.
در حالیکه بسیاری از رسانهها و سازمانهای حقوق بشری نسبت به وضعیت بحرانی آزادی بیان، آموزش دختران، و سرکوب مخالفان در افغانستان هشدار میدهند، طالبان تلاش میکنند با استفاده از چهرههای مجازی غربی تصویری مثبت از خود ارائه دهند. این روند میتواند خطر عادیسازی یک رژیم سرکوبگر را در سطح افکار عمومی جهانی بهدنبال داشته باشد؛ موضوعی که نیازمند هوشیاری بیشتر رسانهها و فعالان حقوق بشر است.













