آژانس خبری صدای پامیر: ششم میزان ۱۳۷۵ خورشیدی، طالبان برای نخستین بار وارد کابل شدند و کنترل پایتخت افغانستان را در دست گرفتند؛ رویدادی که یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ معاصر افغانستان به شمار میرود و مسیر سیاسی، امنیتی و اجتماعی کشور را برای سالهای بعد تغییر داد.
پیش از ورود طالبان به کابل، افغانستان درگیر جنگهای داخلی میان گروههای مختلف مجاهدین بود. پس از سقوط حکومت داکتر نجیبالله در سال ۱۳۷۱، اختلافات سیاسی و نظامی میان گروههای مختلف بر سر تقسیم قدرت، پایتخت را به صحنه درگیریهای گسترده تبدیل کرده بود و بخشهای زیادی از کابل در نتیجه جنگها ویران شد.
طالبان که در سال ۱۳۷۳ خورشیدی از جنوب افغانستان ظهور کرده بودند، با شعار تأمین امنیت و پایان دادن به جنگهای داخلی، به سرعت بخشهایی از کشور را تصرف کردند. این گروه پس از پیشروی در مناطق مختلف، در ششم میزان ۱۳۷۵ وارد کابل شد و حکومت خود را «امارت اسلامی افغانستان» اعلام کرد.
در دوره نخست حاکمیت طالبان، این گروه بخش بزرگی از افغانستان را تحت کنترل داشت. سیاستهای داخلی طالبان، بهویژه در زمینه آموزش دختران، حقوق زنان، آزادیهای اجتماعی و نحوه اداره کشور، با واکنشهای گسترده داخلی و بینالمللی روبهرو شد.
حاکمیت نخست طالبان تا سال ۱۳۸۰ ادامه یافت؛ اما پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و آغاز عملیات نظامی امریکا و متحدانش در افغانستان، حکومت طالبان سقوط کرد و نظام جمهوری با حمایت جامعه جهانی در کشور شکل گرفت.
پس از نزدیک به دو دهه حضور نظام جمهوری، طالبان در سال ۱۴۰۰ خورشیدی بار دیگر حملات خود را گسترش دادند. این گروه پس از سقوط پیدرپی ولایتها، در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ وارد کابل شد و کنترل پایتخت را دوباره به دست گرفت؛ رویدادی که پایان دوره جمهوری افغانستان و آغاز دور دوم حاکمیت طالبان را رقم زد.
پس از بازگشت طالبان به قدرت، این گروه تلاش کرده است ساختار حکومتی خود را تثبیت کند و روابط سیاسی و اقتصادی با کشورهای منطقه و جهان را گسترش دهد. با این حال، مسائلی مانند نوع نظام سیاسی، وضعیت حقوق زنان و دختران، آموزش، مشروعیت بینالمللی و شیوه اداره کشور همچنان از مهمترین موضوعات مرتبط با افغانستان باقی مانده است.
آژانس خبری صدای پامیر
