وزارت عدلیه طالبان شماری از وکلای گذر و بزرگان هزاره را در غرب کابل بازداشت کرد
سیره فاطمی؛ الگویی زنده برای زندگی نسل امروز
مقام اسرائیلی از افزایش روحیه و سخت تر شدن مواضع ایران خبر داد
دومین سوگواره شب شعر فاطمی با حضور شاعران بینالمللی در مشهد برگزار میشود
کار ساخت چهار پل هوایی موتررو در کابل جریان دارد
سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی نورستان به ارزش بیش از ۲۸ میلیون افغانی به فروش رسید
دختران ورزشکار افغانستان در مسابقات کیک بوکسینگ ایران ۱۵ مدال کسب کردند
افغانستان در نیمه نهایی المپیک جوانان به مصاف پرتغال میرود
پاکستان هنوز درباره دعوت از افغانستان به نشست اکو تصمیم نگرفته است
اوچا از گسترش گرسنگی و افزایش خطرات انسانی در افغانستان هشدار داد
مهلت یک ماهه مهاجرین افغانستانی برای تکمیل مدارک و جلوگیری از منع خدمات
دیدار عبدالسلام حنفی و نماینده ویژه سازمان ملل بر گسترش همکاریها با افغانستان تأکید کردند
کمیسیون اقتصادی طالبان پالیسی سرمایه گذاری خارجی را تصویب کرد
سه گروه از شهروندان افغانستان از دریافت پاسپورت محروم شدند
روسیه از انهدام ۵۰ پهپاد اوکراینی در مناطق مختلف این کشور خبر داد
ترویج سیره حضرت فاطمه زهرا (سلاماللهعلیها) در فضای رسانهای امروز، زمانی میتواند اثرگذار باشد که از چارچوب برنامههای مناسبتی و بیان فضائل تاریخی فراتر برود و به زندگی واقعی مردم راه پیدا کند. هر سال در ایام فاطمیه، حجم زیادی از محتوا درباره شخصیت، جایگاه و مظلومیت حضرت زهرا (س) تولید و منتشر میشود.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت طالبان، مصاحبهای طولانی با خبرگزاری صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران انجام داد که بصورت بسیار کوتاه به نقد و بررسی وعدهها و ادعاهای وی میپردازیم. در این گفتوگو ذبیحالله مجاهد، درباره عملکرد چهار ساله طالبان، روابط افغانستان با ایران و جهان، مسائل مهاجرین و امنیت مرزی صحبت کرد. او از پیشرفت ۷۰ درصدی برنامههای حکومت سخن گفت، اما شاخصهای مشخص برای سنجش این ادعا و پاسخگویی به چالشهای حقوق بشری، اقتصادی و زیستمحیطی ارائه نکرد.
توقف سومین دور مذاکرات طالبان و پاکستان در استانبول، فراتر از یک ناکامی دیپلماتیک است و بازتابدهنده پیچیدگیهای امنیتی و ژئوپولیتیکی منطقه است. اختلاف بر سر تضمینهای مکتوب و شفاهی تنها ظاهر ماجراست و تضاد منافع و بازی دوگانه اسلامآباد و طالبان، گفتوگوها را به بنبست کشانده است. این شکست، نه پایان نفوذ پاکستان و نه استقلال کامل طالبان را نشان میدهد، بلکه مسیر آینده منطقه را به توانایی دو طرف در استفاده از ابزارهای فشار و انعطاف در تعاملات پنهان وابسته میکند.
سفر تازه زلمی خلیلزاد به کابل را نمیتوان اقدامی شخصی یا انساندوستانه دانست؛ بلکه بخشی از تلاش پنهان برای احیای پروژه سیاسی دوحه و بازتعریف طالبان در معادلات جدید قدرت است. خلیلزاد میکوشد با ترمیم چهره طالبان و پیوند دادن دوباره آنها با غرب، شکست گذشته خود را در قالب «مدیریت بحران» بازنویسی کند؛ تلاشی که از نگاه تحلیلگران، میتواند افغانستان را وارد مرحلهای تازه از وابستگی نرم کند.
در سایه سکوت رسانهای و پیچیدگیهای دیپلماسی منطقهای، اسلامآباد وارد مرحلهای تازه از مهندسی امنیتی شده است؛ مرحلهای که با انتقال بیسروصدای جنگجویان تحریک طالبان پاکستانی (TTP) به خاک افغانستان همراه است. این معامله پنهان، نهتنها معادلات امنیتی مرزی را دگرگون میکند، بلکه پرسشهای تازهای درباره اهداف راهبردی پاکستان در قبال افغانستان و گروههای شبهنظامی مطرح میسازد.
کنفرانس بهاصطلاح صلح ترامپ در شرمالشیخ، تکرار صحنهای تاریخی از تقابل فرعون و موسی بود؛ نشستی که بهجای صلح، هدفش مشروعیتبخشی به جنایتهای صهیونیسم و خلع سلاح مقاومت فلسطین بود. این مقاله با نگاهی سیاسی و تاریخی، نشان میدهد چگونه «طرح فریب ترامپ» به بیداری امت اسلامی و تقویت جبههی مقاومت انجامید و غزه را به نماد ایمان، اراده و آگاهی در برابر طاغوتهای زمان بدل کرد.
افغانستان در پنج دهه اخیر، به صحنهای از رقابت قدرتهای جهانی و منطقهای بدل شده است؛ کشوری که میتوانست بستر شکوفایی فرهنگ و تمدن باشد، اما در دام سیاستهای نیابتی و تروریستپروری گرفتار آمده است. از کودتای داوود خان تا بازگشت طالبان، تاریخ معاصر افغانستان روایت چرخهای تکراری از مداخله، خشونت و خیانت است که هنوز پایانی برای آن متصور نیست.
بیستوپنجم سپتامبر، نقطهای تاریک در تاریخ افغانستان است؛ روزی که یادآور یکی از خونبارترین فصلهای این سرزمین، یعنی آغاز قتلعام سیستماتیک هزارهها بهدست عبدالرحمن، حاکم مستبد افغانستان در سال ۱۸۹۱ میلادی است. مردم بیگناه هزاره بهطرزی وحشیانه قتلعام شدند؛ زنان و کودکان به بردگی گرفته شدند و اموال و زمینهایشان مصادره گردید. این یورش چنان بیرحمانه بود که بخش بزرگی از جمعیت هزاره نابود یا به بردگی کشیده شد و بازماندگان برای نجات جان خود، ناچار به ترک دیار شدند.
شمال برای بقای سیاسی طالبان مهم تر از جنوب است، چون جنوب زادگاه سنتی طالبان است و پشتوانه اجتماعی و قبیله ای طالبان در ولایتهایی مثل قندهار و هلمند از قبل تضمین شده است، اما شمال جایی است که مشروعیت ملی طالبان تعیین میشود. اگر طالبان نتوانند شمال را مهار کنند، بقای سیاسیشان همواره ناقص خواهد بود.
این مقاله با بررسی مبانی قرآنی، شواهد تاریخی و تحولات معاصر، به تحلیل پیامدهای خیانتها بر وحدت امت و سرنوشت فلسطین پرداخته و بر ضرورت بیداری امت اسلامی تأکید مینماید.
بازارهای ویژه زنان در بدخشان، روزگاری بهعنوان یکی از دستاوردهای مهم اقتصادی و اجتماعی برای زنان منطقه شمال شرق افغانستان معرفی میشدند، اما اکنون درهای آن قفل شده و زنان نهتنها منبع درآمد خود را از دست دادهاند، بلکه عملاً از صحنهی عمومی حذف گردیدهاند.
این نوشتار، نامهایست سرگشاده با موضوعی تحلیلی، اعتراضی و حقوقی در محکومیت سیاست تبعیض، کوچ اجباری و پاکسازی سیستماتیک قومی توسط رژیم طالبان، در شمال افغانستان. این نامه، فقط یک اعتراض نیست. سوگنامهای است برای خانههای سوخته، زمینهای غصبشده، زبانهای خاموش، و فرزندان گمشدهی یک ملت چندرنگ و پرغرور. امید است تا با خواندن این نوشتار وجدان خفتهی جهانی بیدار گردد.
بازداشت روزافزون زنان و دختران در کابل، پس از بازگشت طالبان به قدرت، نه تنها یک بحران امنیتی و حقوق بشری است، بلکه بخشی از یک سیاست سازمانیافته برای بازتعریف نظم اجتماعی مبتنی بر سلطه مردسالارانه و حذف زنان از عرصه عمومی میباشد. در این مقاله تلاش میشود با بهرهگیری از گزارشهای خبری و تحلیلهای اجتماعی و ایدئولوژیک، ابعاد گوناگون این پدیده را بررسی کند.
در مقاله پیشرو، به بررسی جامع تاریخ، جغرافیا، اقتصاد، فرهنگ و چالشهای پیش روی ولسوالی خاش پرداخته شده است.
در این یادداشت، کوشیده شده تا با نگاهی واقعگرایانه به ساختار رهبری، مسیر تحولات، و چالشهای درونی و بیرونی حزب جمعیت اسلامی، فهمی دقیقتر از کارکرد تاریخی و ظرفیت امروزی آن ارائه گردد.