وزارت عدلیه طالبان شماری از وکلای گذر و بزرگان هزاره را در غرب کابل بازداشت کرد
سیره فاطمی؛ الگویی زنده برای زندگی نسل امروز
مقام اسرائیلی از افزایش روحیه و سخت تر شدن مواضع ایران خبر داد
دومین سوگواره شب شعر فاطمی با حضور شاعران بینالمللی در مشهد برگزار میشود
کار ساخت چهار پل هوایی موتررو در کابل جریان دارد
سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی نورستان به ارزش بیش از ۲۸ میلیون افغانی به فروش رسید
دختران ورزشکار افغانستان در مسابقات کیک بوکسینگ ایران ۱۵ مدال کسب کردند
افغانستان در نیمه نهایی المپیک جوانان به مصاف پرتغال میرود
پاکستان هنوز درباره دعوت از افغانستان به نشست اکو تصمیم نگرفته است
اوچا از گسترش گرسنگی و افزایش خطرات انسانی در افغانستان هشدار داد
مهلت یک ماهه مهاجرین افغانستانی برای تکمیل مدارک و جلوگیری از منع خدمات
دیدار عبدالسلام حنفی و نماینده ویژه سازمان ملل بر گسترش همکاریها با افغانستان تأکید کردند
کمیسیون اقتصادی طالبان پالیسی سرمایه گذاری خارجی را تصویب کرد
سه گروه از شهروندان افغانستان از دریافت پاسپورت محروم شدند
روسیه از انهدام ۵۰ پهپاد اوکراینی در مناطق مختلف این کشور خبر داد
ترویج سیره حضرت فاطمه زهرا (سلاماللهعلیها) در فضای رسانهای امروز، زمانی میتواند اثرگذار باشد که از چارچوب برنامههای مناسبتی و بیان فضائل تاریخی فراتر برود و به زندگی واقعی مردم راه پیدا کند. هر سال در ایام فاطمیه، حجم زیادی از محتوا درباره شخصیت، جایگاه و مظلومیت حضرت زهرا (س) تولید و منتشر میشود.
جنگ ایران و اسرائیل دیگر یک رویارویی محدود نظامی نیست؛ نبردی است که از آسمان تلآویو تا آبراههای هرمز و بابالمندب امتداد یافته و معادلات امنیتی خاورمیانه را دگرگون ساخته است. در میانه آتش موشکها، تهدید کشتیرانی و رقابت قدرتهای منطقهای و جهانی، این پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح است که سرنوشت موازنه قدرت در منطقه به کدام سو خواهد رفت.
در حالی که مهاجران افغانستانی طی چهار دهه گذشته بخشی از نیروی کار و زندگی اجتماعی ایران بودهاند، اجرای سیاستهای جدید از جمله الزام به پرداخت هزینههای سنگین بیمه سلامت، بار دیگر پرسشهایی جدی درباره جایگاه حقوقی و اجتماعی این جامعه مهاجر مطرح کرده است؛ جامعهای که بسیاری از اعضای آن پس از سالها زندگی، کار و مشارکت در ایران، همچنان با احساس بلاتکلیفی و ناامنی نسبت به آینده خود مواجهاند.
صدمین روز فقدان آیتالله سید علی خامنهای، فرصتی برای بازخوانی بخشی از تاریخ معاصر ایران و تأمل در میراث سیاسی، فکری و اجتماعی شخصیتی است که بیش از سه دهه در رأس رهبری جمهوری اسلامی ایران قرار داشت. این یادداشت با نگاهی روایی و تاریخی، ضمن پاسداشت یاد و نام وی، به جایگاه او در تحولات ایران، منطقه و حافظه جمعی نسلهای امروز و آینده میپردازد.
آیا قدرت نظامی میتواند جهان را به ثبات برساند یا تنها بحرانهای تازه میآفریند؟ این مقاله با نگاهی انتقادی به تقابل ایران، امریکا و اسرائیل، تلاش میکند نشان دهد که عصر سلطه صرف نظامی رو به پایان است و جهان امروز بیش از هر زمان دیگر بهسوی نظمی چندقطبی، رقابتهای پیچیده ژئوپولیتیک و فرسایش اقتدار قدرتهای بزرگ حرکت میکند.
در حالی که ایران پاسخ رسمی خود را به طرح امریکا ارائه کرده و واشنگتن آن را «غیرقابل قبول» خوانده است، نشانهها حاکی از ادامه بنبست سیاسی و ورود منطقه به مرحلهای از «بازدارندگی عصبی» است؛ وضعیتی که در آن همه طرفها از جنگ گسترده هراس دارند، اما همزمان بر نمایش قدرت و افزایش فشار تأکید میکنند.
چرا برای پنجشیر زندان ساخته میشود، اما برای قندهار شفاخانه؟ این پرسشی است که فراتر از یک تصمیم عمرانی، ذهنیت سیاسی طالبان و نوع نگاه این گروه به قدرت، امنیت و آینده افغانستان را آشکار میکند.
دستور تازه طالبان برای حذف واژه «ملی» از نهادهای دولتی افغانستان، واکنشهای گستردهای را در میان شهروندان، فعالان و نخبگان برانگیخته است؛ اقدامی که بسیاری آن را نه یک تغییر اداری، بلکه بخشی از پروژه ایدئولوژیک طالبان برای تضعیف هویت ملی، حذف مفهوم ملت از ساختار دولت و جایگزینی آن با هویت فرقهای و امارتی میدانند.
آیا سکوت امروز جامعه افغانستان نشانه آرامش است یا طوفانی که در راه است؟ در حالیکه ظاهراً همهچیز آرام به نظر میرسد، نارضایتیهای عمیق در زیر این سکوت در حال انباشت است؛ وضعیتی پیچیده که میتواند آینده سیاسی و اجتماعی کشور را بهگونهای غیرمنتظره تغییر دهد.
منازعه میان امریکا و ایران در قالب یک «تقابل ترکیبی» وارد مرحلهای پیچیده و چندلایه شده است؛ وضعیتی که نه یک جنگ تمامعیار کلاسیک، بلکه مجموعهای از فشارهای نظامی محدود، جنگ نیابتی، تقابل اطلاعاتی و نبرد اقتصادی را در بر میگیرد و آیندهٔ ثبات منطقه و امنیت جهانی را با ابهامهای جدی روبهرو ساخته است.
مذاکرات اخیر میان طالبان و پاکستان در استانبول، بیش از آنکه نشانهای از حل بحرانهای امنیتی باشد، بازتابی از تلاش بازیگران منطقه برای مدیریت یک بیثباتی مزمن در افغانستان است؛ بیثباتیای که در تقاطع بحران مشروعیت طالبان، تهدید تحریک طالبان پاکستان و گسترش داعش، آینده امنیت منطقه را همچنان در هالهای از ابهام قرار داده است.
در حالیکه تنشهای منطقهای میان ایران و امریکا ادامه دارد، سکوت طالبان بیش از آنکه نشانه همسویی با یکی از طرفها باشد، بازتاب یک محاسبه پیچیده برای بقا است؛ جایی که این گروه میان فاصله ایدئولوژیک با ایران، تضاد هویتی با امریکا و فشارهای داخلی، ناگزیر به اتخاذ یک بیطرفی تاکتیکی و موقت شده است.
آمریکا در برابر ایران به نقطهای رسیده که هیچ انتخابی بدون هزینه نیست؛ جنگی که میتواند شعلهور شود، محاصرهای که خود به بحران تبدیل شده، و مذاکرهای که بوی شکست میدهد، این مقاله روایت یک بنبست خطرناک است که میتواند سرنوشت منطقه را تغییر دهد.
تنگه هرمز بهعنوان یکی از حساسترین گلوگاههای ژئوپولیتیکی جهان، همواره در کانون رقابت قدرتهای بزرگ قرار داشته است؛ اما تحلیلهای اخیر نشان میدهد که این گذرگاه استراتژیک، بیش از آنکه نماد «شکست قطعی» یک قدرت یا «ظهور نهایی» قدرتی دیگر باشد، بازتابی از پیچیدگیهای نظم چندقطبی و میدان روایتسازیهای سیاسی در سطح بینالمللی است.
چرا ناتو در یکی از حساسترین بحرانهای جهان، یعنی تنش در تنگه هرمز، سکوت اختیار کرد و وارد میدان نشد؟ در حالیکه امریکا بهدنبال فشار و حضور نظامی است، متحدان اروپاییاش راه متفاوتی را انتخاب کردهاند؛ تصمیمی که از ترس یک جنگ بزرگ، بحران انرژی و تجربههای تلخ گذشته در خاورمیانه سرچشمه میگیرد.
حمله خونین به روستای دهمیری در هرات، فقط یک خبر تلخ دیگر نبود. این اتفاق، زنگ خطری است که نشان میدهد خشونتهای هدفمند مذهبی در افغانستان هنوز پایان نیافته است. در حالی که طالبان از تأمین امنیت حرف میزنند، تکرار چنین حملاتی این سؤال را پیش میآورد: واقعاً چه کسانی پشت این حوادث هستند و چرا شیعیان هدف قرار میگیرند؟
آیتالله سید علی خامنهای بهعنوان یکی از تأثیرگذارترین رهبران معاصر ایران، در بیش از سه دهه رهبری توانست میان نقشهای مذهبی، سیاسی و مدیریتی تعادل برقرار کند و در میان بحرانهای داخلی و خارجی، ثبات ساختار قدرت را حفظ نماید؛ میراثی که همچنان بر آینده سیاسی ایران سایه خواهد انداخت.
در تحلیل منازعات نظامی، عوامل متعددی از جمله مشروعیت حقوقی، توانمندیهای نظامی، جغرافیای جنگ و روحیه طرفین نقش تعیینکننده دارند. در این چارچوب، بررسی تقابل احتمالی میان ایران، امریکا و اسرائیل نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران از ظرفیتهایی برخوردار است که میتواند موازنه قدرت را به نفع خود تغییر دهد.
ترامپ جنگ را با وعده پیروزی آغاز کرد، اما حالا خود در یک بنبست فرسایشی گرفتار شده است. این مقاله بررسی میکند چگونه ایران با صبر راهبردی، مدیریت بحران و کنترل تنگه هرمز، امریکا را در وضعیتی قرار داده که نه میتواند پیروزی داشته باشد و نه راهی آسان برای خروج پیدا کند.
تحولات اخیر نشان میدهد تقابل ایران با امریکا و اسرائیل بیش از آنکه یک جنگ برای پیروزی نهایی باشد، به نبردی برای تحمیل هزینه و تغییر رفتار تبدیل شده است؛ جایی که تهران با استفاده از ابزارهای ژئوپلیتیکی مانند تنگه هرمز، میکوشد فشار نظامی را به بحران اقتصادی برای غرب بدل کند.
آیتالله العظمی امام خامنهای رضواناللهعلیه، حکیمِ حاکم و رهبر قرآنی امت اسلامی، هدف عملیات تروریستی دشمنان قرار گرفتند؛ اما شهادت ایشان، نهتنها روحیه امت اسلامی را تقویت کرد، بلکه پیامدهای گستردهای بر قدرت و مواضع امریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه غرب آسیا و محور مقاومت داشت.
در حالی که تنشها میان پاکستان و طالبان در ماههای اخیر ابعاد تازهای یافته، این پرسش مطرح است که آیا اسلامآباد واقعاً در پی حذف طالبان است یا تلاش میکند با استفاده از ابزار فشار، جنگ و مذاکره، این گروه را در مسیر منافع امنیتی و ژئوپلیتیکی خود مهار و مطیع سازد؟ بررسی رفتار پاکستان نشان میدهد که این کشور همچنان طالبان را بخشی از معادله نفوذ منطقهای خود میداند، نه صرفاً یک تهدید امنیتی.
با وجود دههها تحریم، ترور، فشار نظامی و جنگهای نیابتی، ایران همچنان توانسته ساختار سیاسی و امنیتی خود را حفظ کند. در این میان، تهران با تکیه بر راهبرد فرسایشی، استفاده از اهرم انرژی و تهدید تنگه هرمز، تلاش کرده معادله تقابل با امریکا و اسرائیل را به سود خود تغییر دهد؛ روندی که به باور نویسنده، دونالد ترامپ را از هدف تغییر حکومت به سمت تمرکز بر مهار بحران انرژی و بازگشایی تنگه سوق داده است.