وزارت عدلیه طالبان شماری از وکلای گذر و بزرگان هزاره را در غرب کابل بازداشت کرد
سیره فاطمی؛ الگویی زنده برای زندگی نسل امروز
مقام اسرائیلی از افزایش روحیه و سخت تر شدن مواضع ایران خبر داد
دومین سوگواره شب شعر فاطمی با حضور شاعران بینالمللی در مشهد برگزار میشود
کار ساخت چهار پل هوایی موتررو در کابل جریان دارد
سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی نورستان به ارزش بیش از ۲۸ میلیون افغانی به فروش رسید
دختران ورزشکار افغانستان در مسابقات کیک بوکسینگ ایران ۱۵ مدال کسب کردند
افغانستان در نیمه نهایی المپیک جوانان به مصاف پرتغال میرود
پاکستان هنوز درباره دعوت از افغانستان به نشست اکو تصمیم نگرفته است
اوچا از گسترش گرسنگی و افزایش خطرات انسانی در افغانستان هشدار داد
مهلت یک ماهه مهاجرین افغانستانی برای تکمیل مدارک و جلوگیری از منع خدمات
دیدار عبدالسلام حنفی و نماینده ویژه سازمان ملل بر گسترش همکاریها با افغانستان تأکید کردند
کمیسیون اقتصادی طالبان پالیسی سرمایه گذاری خارجی را تصویب کرد
سه گروه از شهروندان افغانستان از دریافت پاسپورت محروم شدند
روسیه از انهدام ۵۰ پهپاد اوکراینی در مناطق مختلف این کشور خبر داد
ترویج سیره حضرت فاطمه زهرا (سلاماللهعلیها) در فضای رسانهای امروز، زمانی میتواند اثرگذار باشد که از چارچوب برنامههای مناسبتی و بیان فضائل تاریخی فراتر برود و به زندگی واقعی مردم راه پیدا کند. هر سال در ایام فاطمیه، حجم زیادی از محتوا درباره شخصیت، جایگاه و مظلومیت حضرت زهرا (س) تولید و منتشر میشود.
کشف علمی یووشینوری اوهسومی، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۶، درباره فرایند «اتوفاژی» نشان داد که بدن انسان در شرایط کمبود غذا، با فعالسازی یک سازوکار هوشمند سلولی به بازسازی و پاکسازی درونی روی میآورد؛ یافتهای که امروزه از سوی پژوهشگران بهعنوان یکی از توضیحهای علمی اثرات زیستی روزهداری مورد توجه قرار گرفته است.
حمله امریکا به ونزوئلا و تهدیدهای ترامپ، تکرار تلخ تجربه افغانستان است: کشوری که ۲۰ سال اشغال، میلیاردها دلار هزینه و هزاران کشته را به بار آورد، اما با شکست تحقیرآمیز پایان یافت. این الگوی ناکام، پرده از بحران راهبردی واشنگتن برمیدارد؛ جایی که منطق زور، جایگزین قانون شده و حاکمیت ملی کشورها فقط تا جایی اعتبار دارد که با منافع امریکا تعارض نداشته باشد. تجربه ثابت کرده است که این اشغالها نه قدرت، بلکه ضعف و انزوای امریکا را آشکار میکند.
شمال شرق افغانستان، به ویژه ولایات بدخشان و تخار، دارای معادن طلای باستانی و گسترده است که از دوران قدیم تا امروز اهمیت اقتصادی و اجتماعی داشتهاند. از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، استخراج صنعتی طلا افزایش یافته، اما با چالشهایی از جمله قاچاق، فساد، درگیریهای محلی و تخریب محیطزیستی همراه بوده است. این مقاله با بررسی تاریخی، اقتصادی و زیستمحیطی، چشمانداز مدیریت پایدار منابع طلای شمال افغانستان را تحلیل میکند.
امروز (شنبه ۱۳ جدی/دی) ششمین سالگرد شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی است. به همین مناسبت، در این مقاله به ویژگیهای برجسته این شهید والامقام، از جمله شجاعت، صداقت، انصاف، توانمندسازی متحدان و مدیریت بحران پرداخته شده است. سردار سلیمانی با حضور میدانی در عراق، سوریه، افغانستان و لبنان و ایجاد شبکههای اعتماد، توانست ثبات و هماهنگی منطقهای را تقویت کند و الگویی ماندگار برای فرماندهی و رهبری مؤثر در محیطهای پیچیده و بحرانزده به جای بگذارد.
در آستانهی سالگرد شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی، سعی شده در این مقاله به بررسی اندیشه و عملکرد او پرداخته شود؛ شهیدی که در چارچوب مفاهیم نوین مدیریت و رهبری تحولآفرین، تنها یک فرمانده نظامی نبود، بلکه الگویی برجسته از رهبری آزادیبخش بهشمار میرود و با تکیه بر اخلاق مدیریتی، توانمندسازی بومی و قدرت نرم، نقش تعیینکنندهای در تأمین امنیت پایدار و بازگرداندن اختیار به ملتهای منطقه ایفا کرد.
جنبش مقاومت اسلامی حماس و گردانهای شهید عزالدین قسام روز دوشنبه ۸ جدی ۱۴۰۴ با انتشار بیانیه و ویدئویی، شهادت ابوعبیده (حذیفه سمیر عبدالله الکحلوت)، سخنگوی پیشین نظامی قسام، و چند فرمانده ارشد دیگر را تأیید کردند؛ به همین مناسبت، مقالهای تحلیلی–اندیشمندانه نگاشته شده که این شهادت را «تنها خاموشی یک صدا نه، بلکه رسوایی جهانی که گوش دارد اما شنوا نیست» توصیف میکند و با تأکید بر اینکه «شهادت، در منطق ایمان، نه پایان که آغاز است»، از مسئولیت سنگین امت اسلامی در برابر خون شهیدان و آزمون تشخیص عزت از ذلت سخن میگوید.
افغانستان امروز در بحران و رنج غرق است. مردم با ناامنی، فقر، محرومیت از تحصیل و کار و مهاجرتهای خطرناک دستوپنجه نرم میکنند، اما جهان اغلب سکوت کرده و به منافع خود فکر میکند. این مقاله شرایط سخت مردم، بیتفاوتی جهانی و راههای ممکن برای رهایی از این بحران را بررسی میکند.
اسلام با دگرگونکردن معیار پیوندهای انسانی، برادری را از سطح خون، نژاد و قومیت به مدار ایمان و توحید ارتقا داد؛ برادریای که نه زاییدهٔ طبیعت، بلکه محصول آگاهی، انتخاب و پیوند معرفتی با خداست و میتواند بنیان تمدنی عاری از تعصب، فاشیسم قومی و حذف «دیگری» بنا کند.
با گذشت دو روز از قطع برق وارداتی ترکمنستان، همزمان با افزایش سرمای زمستان، بخشهای گستردهای از ولایت هرات همچنان با مشکل بیبرقی روبهرو اند؛ وضعیتی که زندگی هزاران خانواده، بهویژه اقشار کمبضاعت را با چالش جدی مواجه کرده است.
در دو روز گذشته، وقایع تروریستی همزمان در سوریه، آمریکا و استرالیا رخ داده است که شامل کشته شدن شهروندان آمریکایی و یهودی میشود. این مقاله با رویکردی تحلیلی-تبیینی، با استناد به شواهد تاریخی و الگوهای رفتاری مشترک، استدلال میکند که این حوادث پراکنده، بخشی از یک "پروژه جامع مشترک آمریکایی-صهیونیستی" برای دستیابی به اهداف کلان راهبردی در منطقه و جهان است. هدف اصلی این تحلیل، افشای ماهیت این پروژه بهمنظور جلوگیری از مقصر جلوه دادن جهان اسلام و انحراف افکار عمومی از ریشههای واقعی بحران است.
این مقاله با هدف بررسی سیاست ایران در قبال طالبان نوشته شده است؛ تهران با ترکیبی هوشمندانه از ابزارهای اقتصادی، امنیتی و سیاسی، تلاش میکند طالبان را مهار و اهلی کند تا منافع امنیتی و اقتصادی خود را در مرز شرقی و همچنین در منطقه حفظ کند. اما سوال کلیدی اینجاست: آیا این سیاست صرفاً یک تاکتیک موقت برای مدیریت بحران افغانستان است یا بخشی از استراتژی بلندمدت ایران برای شکلدهی به قدرت طالبان و کنترل منطقه؟ پاسخ به این پرسش را در متن مقاله مطالعه بفرمایید.
در یکی از کمسابقهترین موضعگیریهای رسمی، ایران بهطور علنی سیاست طالبان در منع تحصیل دختران را نقد کرد. وزیر علوم ایران با تأکید بر برابری زن و مرد در حق آموزش، حذف زنان از دانشگاهها را ناپذیرفتنی دانست و هشدار داد که این رویکرد طالبان پیامدهای جدی امنیتی، اجتماعی و منطقهای برای افغانستان و کشورهای همسایه خواهد داشت.
بازداشت سید سکندر حسینی بامداد، شاعر برجسته کشور، یک بار دیگر نشان داد که طالبان از هر صدای مستقل هراس دارد و کوچکترین نقد فرهنگی را تهدیدی علیه اقتدار خود میبیند. این اقدام نهتنها بیانگر بحران عمیق فرهنگی و محدودیت آزادی بیان در افغانستان است، بلکه پیامدهای گستردهای بر اعتماد اجتماعی، مهاجرت نخبگان و روند تحریمهای بینالمللی در پی دارد؛ جایی که شعر به جرم اندیشیدن زندانی میشود و روشنفکر در خانه خویش غریب میماند.
پس از تیراندازی اخیر در واشنگتن، فرضیهٔ تبانی پنهان میان طالبان و دولت ترامپ بر سر اخراج هدفمند مهاجران افغان با جدیت بیشتری مطرح شده است؛ فرضیهای که اگرچه اسناد قطعی برای آن ارائه نشده، اما رفتار شناختهشدهٔ دو طرف در استفاده ابزاری از انسانها و سابقهٔ معاملات پشتپرده در سیاست آمریکا، آن را از حد یک گمان ساده فراتر برده و به یک احتمال قابل بررسی در معادلات قدرت تبدیل میکند.
در این مقاله، تحلیلی را میخوانید از آیندهی افغانستان در پرتو حضور گسترده گروههای افراطی و ساختار پیچیده حکمرانی طالبان؛ آیندهای که میان سناریوهای فروپاشی، اقتدارگرایی، جنگهای نیابتی و تغییرات محتمل درونی، همچنان در سایه ابهام و بیثباتی قرار دارد.
نشست منطقهای تهران که ماه آینده با حضور ایران، پاکستان، طالبان افغانستان، روسیه و چین برگزار میشود، نقطه عطفی در دیپلماسی امنیتی جنوب و مرکز آسیا محسوب میشود. این نشست، ایران را از نقش تماشاگر به بازیگر فعال و میانجیگر اصلی بحران افغانستان تبدیل کرده و راهکارهای جمعی برای کاهش تنش میان اسلامآباد و طالبان و تقویت ثبات منطقهای را در دستور کار قرار میدهد. حضور روسیه و چین و غیبت آمریکا، نشاندهنده شکلگیری یک بلوک امنیتی جدید است و پیام روشنی به هند و واشنگتن ارسال میکند؛ مدیریت بحران افغانستان دیگر صرفاً در دست غرب نیست و تهران نقش تعیینکنندهای در ایجاد ثبات و همگرایی منطقهای ایفا میکند.
برگزاری مراسم بزرگداشت برای یک عضو کشته شدهٔ تیتیپی در پکتیا، آنهم با عنوان «قهرمان»، نشانهای تازه از نزدیکی پنهان و آشکار میان گروههای جهادی در دو سوی خط دیورند است؛ رویدادی که نهتنها شکاف میان طالبان و پاکستان را برجستهتر میکند، بلکه پیامدهای امنیتیِ مهمی برای آیندهٔ منطقه به همراه دارد.
حمله رژیم صهیونیستی به ایران، جرقهای برای شکلگیری بزرگترین موج همبستگی جهانی در سالهای اخیر بود. مردم ایران با اتحاد کمنظیر خود مقابل تجاوز اسرائیل ایستادند و ملتهای دیگر، بهویژه مردم افغانستان، با حضور فعال و حمایتهای مردمی، نشان دادند که همبستگی منطقهای و جهانی میتواند تجاوزگران را به چالش بکشد. این حرکت تاریخی، انزوای اسرائیل و ناکامی تلاشهای آمریکا برای نجات این رژیم را بیش از پیش آشکار کرد و پیام روشنی برای جهان فرستاد: اتحاد ملتها، نیرویی شکستناپذیر در برابر ظلم و تجاوز است.
توقف کامل مبادلات تجاری طالبان با پاکستان و چرخش ناگهانی آنها بهسوی مسیرهای ایران، هند و آسیای میانه، نشاندهنده آغاز یک تغییر ژئوپولیتیکی مهم در منطقه است؛ تغییری که میتواند وابستگی تاریخی افغانستان به پاکستان را پایان دهد و معادلات قدرت را به سود تهران و دهلینو بازنویسی کند.
شکاف فزاینده میان طالبان و پاکستان، فرصتی تازه برای ایران و روسیه فراهم کرده است تا نفوذ اسلامآباد در افغانستان را جبران کنند. تهران با هدف تثبیت ثبات مرزهای شرقی و مقابله با داعش خراسان، و مسکو با رویکرد دیپلماسی آرام و امنیتمحور، در تلاشند تأثیرگذاری منطقهای خود را افزایش دهند؛ موضوعی که میتواند توازن قدرت در شرق را تغییر دهد و معادلات ژئوپولیتیکی افغانستان را دگرگون کند.
آنچه در این مقاله میخوانید، تحلیلی است از سیاستهای زنستیزانه طالبان که با اجباریکردن پوشیدن چادری (برقع) برای زنان در ادارات دولتی و شفاخانهها، بُعد تازهای یافته است؛ محدودیتی که فراتر از کنترل ظاهر، به مهندسی اجتماعی، حذف زنان از عرصه عمومی و تثبیت قدرت مطلق این گروه بر جامعه افغانستان منتهی میشود.
توقف سومین دور مذاکرات طالبان و پاکستان در استانبول، فراتر از یک ناکامی دیپلماتیک است و بازتابدهنده پیچیدگیهای امنیتی و ژئوپولیتیکی منطقه است. اختلاف بر سر تضمینهای مکتوب و شفاهی تنها ظاهر ماجراست و تضاد منافع و بازی دوگانه اسلامآباد و طالبان، گفتوگوها را به بنبست کشانده است. این شکست، نه پایان نفوذ پاکستان و نه استقلال کامل طالبان را نشان میدهد، بلکه مسیر آینده منطقه را به توانایی دو طرف در استفاده از ابزارهای فشار و انعطاف در تعاملات پنهان وابسته میکند.