فراخوان کشوری ارسال شعر دومین سوگواره بینالمللی شب شعر شمیم فاطمی
پایان رقابت ورزشکاران افغانستان در بازیهای آسیایی ناگویا با کسب سه مدال
سفیر افغانستان در امارات با والی قندهار دیدار کرد
تولید نمک در افغانستان از نیاز سالانه کشور بیشتر شد
۱۱ عضو گروههای مسلح در عملیات نیروهای امنیتی پاکستان کشته شدند
دو کشته و ۹ زخمی در دو حادثه ترافیکی در بغلان
اسحاق دار: طالبان باید در عمل ثابت کند از خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده نمیشود
وزیر مهاجرت بلجیم: ۶۰ پناهجوی افغانستان پس از پایان محکومیت اخراج خواهند شد
سوسلوف: تشدید تنش با ناتو میتواند به نقطه بیبازگشت برسد
خلیلزاد اسلامآباد را «کانتینرآباد» خواند
اتحادیه اروپا خواستار خویشتنداری و گفتوگوی افغانستان و پاکستان شد
قونسلگری افغانستان در مشهد درباره مراجعه بدون نوبت هشدار داد
اتحادیه اروپا حملات هوایی پاکستان در افغانستان را محکوم کرد
کمیساریای عالی پناهندگان: نزدیک به ۶ میلیون کودک پناهجو در سال ۲۰۲۵ از آموزش بازماندهاند
۱۱ میزان و یادآوری دوره حبیبالله خان در تاریخ معاصر افغانستان
همزمان با روز جهانی دسترسی همگانی به اطلاعات، وضعیت افغانستان تحت حاکمیت طالبان، بار دیگر اهمیت حق مردم برای دسترسی به اطلاعات و نظارت بر عملکرد حکومت را برجسته کرده است؛ در حالی که محدودیتهای اعمالشده بر رسانهها و خبرنگاران، دسترسی جامعه به اطلاعات مستقل و امکان پرسشگری از حکومت طالبان را با چالش جدی روبهرو کرده است.
در حالی که تنشها میان پاکستان و طالبان در ماههای اخیر ابعاد تازهای یافته، این پرسش مطرح است که آیا اسلامآباد واقعاً در پی حذف طالبان است یا تلاش میکند با استفاده از ابزار فشار، جنگ و مذاکره، این گروه را در مسیر منافع امنیتی و ژئوپلیتیکی خود مهار و مطیع سازد؟ بررسی رفتار پاکستان نشان میدهد که این کشور همچنان طالبان را بخشی از معادله نفوذ منطقهای خود میداند، نه صرفاً یک تهدید امنیتی.
با وجود دههها تحریم، ترور، فشار نظامی و جنگهای نیابتی، ایران همچنان توانسته ساختار سیاسی و امنیتی خود را حفظ کند. در این میان، تهران با تکیه بر راهبرد فرسایشی، استفاده از اهرم انرژی و تهدید تنگه هرمز، تلاش کرده معادله تقابل با امریکا و اسرائیل را به سود خود تغییر دهد؛ روندی که به باور نویسنده، دونالد ترامپ را از هدف تغییر حکومت به سمت تمرکز بر مهار بحران انرژی و بازگشایی تنگه سوق داده است.
در بیستوششمین روز از جنگ امریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، جبهه مقاومت با اجرای بیش از ۲۳۰ عملیات هماهنگ در لبنان، عراق و ایران طی تنها ۲۴ ساعت، یکی از بیسابقهترین موجهای تهاجمی خود را رقم زد؛ رخدادی که نهتنها روایت رسانهای دشمنان درباره تضعیف توان مقاومت را فرو ریخت، بلکه از نگاه ناظران، نشانهای روشن از ورود جنگ به مرحلهای تازه در بازتعریف بازدارندگی، تغییر موازنه قدرت و شکلگیری معادلات جدید امنیتی در غرب آسیاست.
در حالیکه دونالد ترامپ با تهدید به حمله به زیرساختهای انرژی ایران و تمدید مهلت آن از ۴۸ ساعت به ۵ روز تلاش کرده است افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهد، بررسی ابعاد این اقدام نشان میدهد که این تصمیم بیش از آنکه نشانه عقبنشینی باشد، بخشی از یک سناریوی حسابشده در چارچوب جنگ روانی، مدیریت ادراک و فشار رسانهای امریکا علیه ایران است.
در میانه جنگی پیچیده و پرهزینه که امریکا و اسرائیل علیه ایران به راه انداختهاند، آنچه بیش از هر سلاح و معادله نظامی خود را به رخ کشیده، حضور آگاهانه، گسترده و حماسی مردم ایران در صحنه است؛ مردمی که با ایستادگی در کنار نظام و رهبری، نهتنها محاسبات دشمن را برهم زدهاند، بلکه نشان دادهاند ستون اصلی مقاومت، پیش از هر چیز، اراده یک ملت است که زیر فشار، منسجمتر و قدرتمندتر از همیشه ظاهر میشود.
چهار سال پس از امضای توافق دوحه میان آمریکا و طالبان، این سند سیاسی همچنان محل مناقشه است؛ توافقی که به خروج نیروهای خارجی، فروپاشی نظام جمهوریت و بازگشت طالبان به قدرت انجامید. آیا این توافق پایان مسئولانه طولانیترین جنگ آمریکا بود یا نشانهای از یک شکست راهبردی؟ بازخوانی پیامدهای دوحه نشان میدهد این توافق نهتنها معادلات قدرت در افغانستان، بلکه موازنه ژئوپولیتیک منطقه را نیز دگرگون کرد و پرسشهای جدی درباره مداخله نظامی، دولتسازی و آینده حکمرانی طالبان برجای گذاشت.
ماه رمضان فرصتی طلایی برای بازسازی انسان در ابعاد جسمی، روانی و معنوی است. روزهداری که در قرآن بهعنوان راهی برای رسیدن به تقوا معرفی شده، نهتنها عبادتی معنوی بلکه برنامهای جامع برای سلامت بدن، تقویت اراده و رشد روح انسان محسوب میشود. این مقاله با نگاهی تحلیلی، اهمیت روزه را از منظر عقلی، علمی و روایات اسلامی بررسی میکند.
در شرایطی که مذاکرات ایران و آمریکا با ابهام و احتمال بنبست تازهای روبهرو است، واشنگتن با محدودیت ابزارهای سنتی فشار مواجه شده و میان تشدید فشار، عقبنشینی تاکتیکی و مدیریت بحران در نوسان قرار دارد؛ وضعیتی که به باور تحلیلگران، بیش از هر زمان دیگری نشاندهنده تثبیت موقعیت ایران در برابر فشارهای خارجی است.
اعتراضات اخیر در ایران بار دیگر این پرسش را در افکار عمومی برجسته کرد که مرز میان «اعتراض» و «اغتشاش» کجاست و چگونه میتوان از تبدیل نارضایتی اجتماعی به بحران امنیتی جلوگیری کرد. بررسی روند تحولات نشان میدهد مدیریت حسابشده نظام و نقش تعیینکننده رهبر جمهوری اسلامی ایران، مانع از تحقق سناریویی شد که آمریکا و اسرائیل با هدف بیثباتسازی کشور ایران دنبال میکردند.
کشف علمی یووشینوری اوهسومی، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۶، درباره فرایند «اتوفاژی» نشان داد که بدن انسان در شرایط کمبود غذا، با فعالسازی یک سازوکار هوشمند سلولی به بازسازی و پاکسازی درونی روی میآورد؛ یافتهای که امروزه از سوی پژوهشگران بهعنوان یکی از توضیحهای علمی اثرات زیستی روزهداری مورد توجه قرار گرفته است.
حمله امریکا به ونزوئلا و تهدیدهای ترامپ، تکرار تلخ تجربه افغانستان است: کشوری که ۲۰ سال اشغال، میلیاردها دلار هزینه و هزاران کشته را به بار آورد، اما با شکست تحقیرآمیز پایان یافت. این الگوی ناکام، پرده از بحران راهبردی واشنگتن برمیدارد؛ جایی که منطق زور، جایگزین قانون شده و حاکمیت ملی کشورها فقط تا جایی اعتبار دارد که با منافع امریکا تعارض نداشته باشد. تجربه ثابت کرده است که این اشغالها نه قدرت، بلکه ضعف و انزوای امریکا را آشکار میکند.
شمال شرق افغانستان، به ویژه ولایات بدخشان و تخار، دارای معادن طلای باستانی و گسترده است که از دوران قدیم تا امروز اهمیت اقتصادی و اجتماعی داشتهاند. از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، استخراج صنعتی طلا افزایش یافته، اما با چالشهایی از جمله قاچاق، فساد، درگیریهای محلی و تخریب محیطزیستی همراه بوده است. این مقاله با بررسی تاریخی، اقتصادی و زیستمحیطی، چشمانداز مدیریت پایدار منابع طلای شمال افغانستان را تحلیل میکند.
امروز (شنبه ۱۳ جدی/دی) ششمین سالگرد شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی است. به همین مناسبت، در این مقاله به ویژگیهای برجسته این شهید والامقام، از جمله شجاعت، صداقت، انصاف، توانمندسازی متحدان و مدیریت بحران پرداخته شده است. سردار سلیمانی با حضور میدانی در عراق، سوریه، افغانستان و لبنان و ایجاد شبکههای اعتماد، توانست ثبات و هماهنگی منطقهای را تقویت کند و الگویی ماندگار برای فرماندهی و رهبری مؤثر در محیطهای پیچیده و بحرانزده به جای بگذارد.
افغانستان امروز در بحران و رنج غرق است. مردم با ناامنی، فقر، محرومیت از تحصیل و کار و مهاجرتهای خطرناک دستوپنجه نرم میکنند، اما جهان اغلب سکوت کرده و به منافع خود فکر میکند. این مقاله شرایط سخت مردم، بیتفاوتی جهانی و راههای ممکن برای رهایی از این بحران را بررسی میکند.
این مقاله با هدف بررسی سیاست ایران در قبال طالبان نوشته شده است؛ تهران با ترکیبی هوشمندانه از ابزارهای اقتصادی، امنیتی و سیاسی، تلاش میکند طالبان را مهار و اهلی کند تا منافع امنیتی و اقتصادی خود را در مرز شرقی و همچنین در منطقه حفظ کند. اما سوال کلیدی اینجاست: آیا این سیاست صرفاً یک تاکتیک موقت برای مدیریت بحران افغانستان است یا بخشی از استراتژی بلندمدت ایران برای شکلدهی به قدرت طالبان و کنترل منطقه؟ پاسخ به این پرسش را در متن مقاله مطالعه بفرمایید.
بازداشت سید سکندر حسینی بامداد، شاعر برجسته کشور، یک بار دیگر نشان داد که طالبان از هر صدای مستقل هراس دارد و کوچکترین نقد فرهنگی را تهدیدی علیه اقتدار خود میبیند. این اقدام نهتنها بیانگر بحران عمیق فرهنگی و محدودیت آزادی بیان در افغانستان است، بلکه پیامدهای گستردهای بر اعتماد اجتماعی، مهاجرت نخبگان و روند تحریمهای بینالمللی در پی دارد؛ جایی که شعر به جرم اندیشیدن زندانی میشود و روشنفکر در خانه خویش غریب میماند.
نشست منطقهای تهران که ماه آینده با حضور ایران، پاکستان، طالبان افغانستان، روسیه و چین برگزار میشود، نقطه عطفی در دیپلماسی امنیتی جنوب و مرکز آسیا محسوب میشود. این نشست، ایران را از نقش تماشاگر به بازیگر فعال و میانجیگر اصلی بحران افغانستان تبدیل کرده و راهکارهای جمعی برای کاهش تنش میان اسلامآباد و طالبان و تقویت ثبات منطقهای را در دستور کار قرار میدهد. حضور روسیه و چین و غیبت آمریکا، نشاندهنده شکلگیری یک بلوک امنیتی جدید است و پیام روشنی به هند و واشنگتن ارسال میکند؛ مدیریت بحران افغانستان دیگر صرفاً در دست غرب نیست و تهران نقش تعیینکنندهای در ایجاد ثبات و همگرایی منطقهای ایفا میکند.
برگزاری مراسم بزرگداشت برای یک عضو کشته شدهٔ تیتیپی در پکتیا، آنهم با عنوان «قهرمان»، نشانهای تازه از نزدیکی پنهان و آشکار میان گروههای جهادی در دو سوی خط دیورند است؛ رویدادی که نهتنها شکاف میان طالبان و پاکستان را برجستهتر میکند، بلکه پیامدهای امنیتیِ مهمی برای آیندهٔ منطقه به همراه دارد.
حمله رژیم صهیونیستی به ایران، جرقهای برای شکلگیری بزرگترین موج همبستگی جهانی در سالهای اخیر بود. مردم ایران با اتحاد کمنظیر خود مقابل تجاوز اسرائیل ایستادند و ملتهای دیگر، بهویژه مردم افغانستان، با حضور فعال و حمایتهای مردمی، نشان دادند که همبستگی منطقهای و جهانی میتواند تجاوزگران را به چالش بکشد. این حرکت تاریخی، انزوای اسرائیل و ناکامی تلاشهای آمریکا برای نجات این رژیم را بیش از پیش آشکار کرد و پیام روشنی برای جهان فرستاد: اتحاد ملتها، نیرویی شکستناپذیر در برابر ظلم و تجاوز است.
توقف کامل مبادلات تجاری طالبان با پاکستان و چرخش ناگهانی آنها بهسوی مسیرهای ایران، هند و آسیای میانه، نشاندهنده آغاز یک تغییر ژئوپولیتیکی مهم در منطقه است؛ تغییری که میتواند وابستگی تاریخی افغانستان به پاکستان را پایان دهد و معادلات قدرت را به سود تهران و دهلینو بازنویسی کند.
آنچه در این مقاله میخوانید، تحلیلی است از سیاستهای زنستیزانه طالبان که با اجباریکردن پوشیدن چادری (برقع) برای زنان در ادارات دولتی و شفاخانهها، بُعد تازهای یافته است؛ محدودیتی که فراتر از کنترل ظاهر، به مهندسی اجتماعی، حذف زنان از عرصه عمومی و تثبیت قدرت مطلق این گروه بر جامعه افغانستان منتهی میشود.
دور سوم مذاکرات طالبان و پاکستان در استانبول، نه آغاز صلح، بلکه ادامهی بازی چندلایهی اسلامآباد برای کنترل بحرانهای امنیتی منطقه است. در حالیکه اسلامآباد از طالبان میخواهد گروه «تیتیپی» را مهار کند، کابل از درگیری با همپیمانان ایدئولوژیک خود سر باز میزند؛ شکافی که هر گفتوگو را به بنبست میکشاند و استانبول را به صحنهی تازهای از رقابت، فشار و معامله بدل کرده است.